Domišljata misao da je istorija nauka o onome što se nikad ne događa dva puta može se upotpuniti i osnažiti pronicljivim i verodostojnim objašnjenjem da se povesnica nikada ne ponavlja, ali uz napomenu da se ponavljaju samo istorijske okolnosti, odnosno okvir pojedinih zbivanja. Zaključak koji proističe iz dveju prethodnih premisa istrajava na činjenici da su povesna dešavanja po sebi jedinstvena, zamršena u svojoj unutrašnjoj arhitekturi, dakle, neponovljiva. Upravo u toj neponovljivosti sadržane su zanimljivost, privlačnost i veličajnost istorijskih događaja.
Radivoj Radić (1954) diplomirao je (1980), magistrirao (1985) i doktorirao (1991) na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Usavršavao se u Atini (1985/1986) i u Centru za vizantijske studije Dambarton Ouks u Vašingtonu (SAD) /1997/1998/. Od 2006. redovni je profesor na Katedri za istoriju Vizantije Filozofskog fakulteta u Beogradu. Predaje Istoriju Vizantije i na Filozofskom fakultetu u Istočnom Sarajevu (Pale) i gostujući je profesor na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu. Učestvovao je na preko osamdeset međunarodnih naučnih skupova u zemlji i inostranstvu i do sada je objavio preko tri stotine naučnih i stručnih radova u domaćim i inostranim časopisima. Bio je šef bilateralnog grčko-srpskog projekta Vizantija i Srbija u poslednjem stoleću njihovog postojanja i potonje posledice ovih kontakata (2003–2006). Urednik je časopisa Građa o prošlosti Bosne (Banja Luka) i član redakcije časopisa Античная древность и средние века (Ekaterinburg, Rusija) i Stari srpski arhiv (Beograd). Prevashodno se bavi poznovizantijskom istorijom i vezama između Vizantije i južnoslovenskih zemalja u kasnom srednjem veku, temama iz svakodnevnog života u vizantijskom svetu, kao i fenomenom pseudoistorije. Objavio je knjige Vreme Jovana V Paleologa (1332–1391) (Beograd 1993), Strah u poznoj Vizantiji, 1180–1453, I–II (Beograd 2000), Iz Carigrada u srpske zemlje. Studije iz vizantijske i srpske istorije (Beograd 2003), Srbi pre Adama i posle njega (2003), Vizantija: purpur i pergament (Beograd 2006), Carigrad. Priče sa Bosfora (2007, drugo izdanje 2008), Jovan V Paleolog, vizantijski car (1341–1391) (Beograd 2008), Vizantija i Srbija: plamen i odsjaji (Beograd 2010), Konstantin Veliki – nadmoć hrišćanstva (Beograd 2010), Crno stoleće. Vreme Jovana V Paleologa (1332–1391) (Beograd 2013), Drugo lice Vizantije. Nekoliko zapostavljenih tema (Beograd 2014), Klio se stidi: protiv zlostavljanja istorijske nauke, (Beograd 2016), Srbija 1217: nastanak kraljevine (sa S. Mišićem, Beograd 2017), Istorija Trapezuntskog carstva (Beograd 2022).
