JEZIK I KNJIŽEVNOST

Tatjana Vrećo, spisateljica i pesnik, posle četiri romana najzad se oglašava i zbirkom pesa¬ma.Nekako je postalo uobičajeno u našoj književ¬noj praksi da se pisci najpre pojavljuju sa zbirka¬ma pesama, kao svojevrsnim pilot-projektima, če¬sto u obliku prvih nesigurnih koraka u bojažlji¬vom opipavanju književnog terena (što je pomalo apsurdno, s obzirom na neospornu činjenicu da je poezija „kraljica pisane reči“).Utoliko je ne¬uobičajena situacija sa ovoliko „okasnelim“ po-javljivanjem Tatjaninog poetskog prvenca, imajući u vidu da se ona već uveliko profilisala kao vrs¬ni pesnik na mnogim književnim tribinama, kao i na društvenim mrežama.

Najnovija knjiga Bećira Vukovića, je još jedna u nizu bezvremneskih. Vuković, kao majstor pesničke reči, svojim stihovima nudi čitaocu iskrenu i snažnu refleksiju o modernom čoveku i njegovom mestu u svetu.

Najnovija knjiga Bećira Vukovića, je još jedna u nizu bezvremneskih kojom on opisuje užasan i beznadan pejzaž života koji je sveprisutan, ali istovremeno poziva na trezveno razmatranje stvarnosti. Pesnički subjekt u knjizi služi kao prizma kroz koju posmatramo ovaj svet, i kroz njegove oči se osećamo pozvani da shvatimo dublje i istinitije značenje stvarnosti.

Knjiga istražuje apsurdnost i dubine ljudskog postojanja, prikazujući kako užas i strah postaju sastavni delovi svakodnevnog života. Vuković, kao majstor pesničke reči, svojim stihovima nudi čitaocu iskrenu i snažnu refleksiju o modernom čoveku i njegovom mestu u svetu.

Knjiga tumačenja poezije i poetike Gojko Đogo - crni argonaut srpskog pjesništva, akademika Jovana Delića je nastala iz nastojanja da se poezija i poetika Gojka Đoga sagleda u kontekstu srpskog pjesništva XX veka. Akademik Jovan Delić na svoj autentičan način u knjizi Gojko Žogo - crni argonaut srpskog pjesništva daje kritički osvrt kao izraz dubokog poštovanja i za Đogovo pesničko delo i za njegovu odbranu toga dela i za pesnikovo izuzetno držanje u danima, mesecima i godinama hapšenja, zatvora, hajki i pritisaka. Pesnik Gojko Đogo je platio skupu cijenu svom shvatanju poezije i svom osjećanju pjesničke časti, i tu cijenu plaća i danas. Nije bilo hranrijeg pjesnika ni većeg junaka pjesničke riječi od Gojka Đoga i po tome je jedinstven ne samo u srpskom pjesništvu.

Nova zbirka pesama pod nazivom "Tragovi" Andrije Vujačića je štampana posthumno i svojevrsni je omaž pesniku, koji je to bio i po suštini svoga bića i po vokaciji. Andrija Vujačić Rastočki, u knjizi "Tragovi", peva, priča, pripoveda o emocijama, ljudima i događajima, stvarajući jedan poetsko-antropološki diskurs. Njegova poetska imaginacija uvek ostavlja snažan trag u rečima pa katkad deluje da Andrija Vujačić Rastočki više "crta" po hartiji papira ljude i njihove karaktere, predele i događaje, društvene fenomene, pesnički sanjajući i razotkrivajući složene ljudske interakcije i vrednosne orijentacije.

Zli dusi su najsloženiji roman Dostojevskog. Pisac priznaje da je roman pisao s naporom, često prepravljao, iz straha da nije dorastao temi. Uprkos teškoćama, stvorio je kompleksno romaneskno delo koje svojim idejama, zapletima, radnjom i čudesnim likovima pleni pažnju čitalaca i u našoj savremenosti. Velikan ruske književnosti je estetski upečatljivo iskazao refleksije o najvažnijim pitanjima ljudskog života. Predočio nam je univerzalne istine o čoveku, ljudskoj sudbini, međuljudskim odnosima, smislu postojanja u društvenim zajednicama. Spisateljica Sonja Tomović Šundić, u delu Zli dusi u viziji Dostojevskog sugeriše da Dostojevski veruje u mogućnost harmonije između čoveka i Boga. Sloboda je prekoračenje granica, mogućnost činjenja zla, ali i moć stvaranja veličanstvenih tvorevina ljudskog duha - umetnosti, kulture, filozofije, nauke - zaključuje Sonja Tomović Šundić u delu Zli dusi u viziji Dostojevskog.

Nastajali u vremenskom rasponu dužem od jednog veka, tekstovi u knjizi Kritičari o Njegošu, kako piše Gojko Božović, oličavaju izraz različitih generacijskih senzibiliteta, poetičkih paradigmi, teorijskih stanovišta, interpretativnih strategija i kulturnih koncepata. Izabrani tekstovi u ovom delu Njegošologija 2 - Kritičari o Njegošu, koju je priredio Gojko Božović, pripadaju različitim žanrovima – od književne kritike, preko esejistike, do književne istorije i književne teorije, filozofije i teologije. Uzeti kao celina, ovi tekstovi su dragoceno svedočanstvo o istoriji razumevanja Njegoševog dela.

Poezija Gordane Sarić je intimistička i metafizička. Nema ni jedne profane reči koja upada iz vulgarne ravni, svaka reč je probrana, može se reći astralna, ima oko sebe auru čistote i lepote, a sve to uliveno u skladnu formu vezanog stiha. Ja sam se divio toj neizmernoj energiji ljubavi koja zrači iz njene poezije. Ljubav je tu kao u "Pesmi nad pesmama, kao u svetim spisima iz najstarijeg doba, kao kod Despota Stefana. Ona je kosmička kategorija koja se prožima sa istočnim konceptima onako kao kod Tina Ujevića, Sime Pandurovića, kao kod velikana našeg stiha. Gordana Sarić je nastavljač te velike, dominantne linije u našoj poeziji. Njena poezija je apsolutno čista i podseća na alabasterne antičke ili renesansne biste kako fino odnegovana, fino izvajana od jednog komada.
Srba Ignjatović, pesnik i književni kritičar

Eseji u knjizi Negde između epoha predstavljaju neke od ključnih pisaca i knjiga, poetike i pripovedačke prakse u srpskoj prozi druge polovine 20. i prvih decenija 21. veka. Polazeći od ideje da se moderna srpska proza neprestano stvarala na društvenim i epohalnim granicama, negde između epoha, od kojih su neke nedovršene, a druge jedva započete, Gojko Božović prati raspon od Aleksandra Tišme i Milorada Pavića do Jelene Lengold i Gorana Petrovića. , od Borislava Pekića i Miodraga Bulatovića do Radoslava Petkovića i Mihajla Pantića, od Dragoslava Mihailovića i Svetlane Velmar-Janković do Davida Albaharija i Vojislava Despotova, od Živojina Pavlovića i Slobodana Selenića do Vide Ognjenovića i Milisava Savića, od Danila Kiša do Dobrila Nenadića i Judite Šalgo.
Tekstovi u ovoj knjizi nastali su u protekle skoro tri decenije, a knjige opisane u njoj u vremenskom periodu od skoro sedam decenija.Nastali u vremenu i plod vremena, ovi tekstovi čuvaju tragove čitanja kao i tragove okolnosti u kojima su knjige nastale, a zatim čitane i shvaćene.

Neumorni putnik kroz rajske i paklene sfere poezije, kroz lavirinte i limbove, kroz saglasnost da srećni i loši trenuci ljudskog bitisanja idu ruku pod ruku, Andrić je knjigom „Čvorni četvrtak" ostvario jedan jako upadljiv i dragocen presek izvučen na hartiju iz samog srca stvari i pojava nacionalnih vrednosti, u posve drugačijem tipu pevanja od onih uobičajenih.
Nije li to značajan prilog pamtiveka koji možemo, kao nauk, preuzeti od Andrića i svrstati ga u aksiome poezije bez kojih se ne može.

U poeziji, kao ni u muzici, nema nekih posebnih i pouzdanih pravila čije vam dosledno poštovanje može garantovati kvalitet. Sve je tu kolebljivo,
neodređeno i podložno suptilnom nijansiranju, sve veoma lično, jednokratno, neponovljivo, a opet sve usmereno na univerzalna iskustva i značenja. I sve neka vrsta senzibilne, rizične, pretežno bolne duševne tetovaže.

Pesme Miljana Mijuškovića lebde u blizini te delikatne granice. Svaka od njih je lična i duboko proživljena, nastala iz unutrašnje egzistencijalne potrebe da se određeni događaji, procesi i zbivanja u duši zabeleže, da se objasne sebi i drugima. Ponajviše je u njima fine slikovitosti, topline i
ljubavi, ali istovremeno, te male lirske ispovesti kao da spontano nadilaze svoje svetovne povode, kao da mahinalno teže i onom kompleksnijem, višem smislu poetskoj metafizici. To je, naravno, težak zadatak, i ovaj daroviti pesnik doživljava ga ne samo kao službu služenje reči, lepoti i umetnosti nego i kao jedan vid zaštite duhovnog integriteta.

On očigledno smatra da je poezija, slično kao i religija, a više od filosofije sedište čovekovog duha, duše.

Slavica Marić, u knjizi Nemojte meni o ljubavi, ispisuje stihove oslobađajući ih prenapregnutosti i suvišnih značenja, svodeći pesničke slike na najčistije forme, na etičku, pravoslavnu dimenzionalnonost, i pri tome nužno, isključuje sva druga sredstva koja postmodernim autorima stoje raspolaganju - crni humor, sarkazam, ironiju i dr.

Slavica Marić prosto teži čistim, uzvišenim osećanjima iznijansiranim do najfinijih drhtaja duše koji se u ovim stihovima čitaju... ova poezija želi da sačuva izvorna osećanja, prvobitnu zanesenost, da sačuva izgubljeni svet, koji je preplavljen novim sadržajima i drugačijim nazorima.
Pesnikinja ne dopušta tom svetu da isčezne - zanos o poeziji je toliko snažan i tako uverljiv. Pesnikinja ima neograničeno poverenje u tu osećajnost koja je pokreće i koja je spiritus movens ove pesničke avanture.

Poverenje u poeziju je osnova postojanja, i poeziji daje smisao koji je neupitan. To je osnovni orijentir i polazište i ishodište vapijućeg pesničkog glasa koji samo želi da dopre do srca onih koji su još sačuvali nepatvorenu osećajnost, i koji će prepoznati i razumeti drhtaje vlastite duše, i koji će vlastitu osećajnost upodobiti sa osećajnošću koja prožima poeziju Slavice Marić čiji osobeni glas ima svoje slušaoce.

Milutin Bojić pjesnik moderne i vjesnik avangarde. Knjiga Prof. dr Jovana Delića o poeziji i poetici Milutina Bojića, samo potvrđuje posvećenost ovog suptilnog tumača savremene srpske književnosti, jednog od najboljih čitalaca i tumača srpske poezije.

Posle tačno tri decenije izlazi novo izdanje „Književnosti prestupa", koje je prvi put objavljeno pod naslovom „Pad Hiperbatona". Deceniju ranije, na prestižnom Univerzitetu Prinston objavljena je na engleskorn jeziku.Bila je to prva ozbiljna studija Džejmsa Džojsa kod nas, i zasnovana ne samo na originalnom engleskom tekstu. Autorka je imala čast da prva u svetu piše na osnovu kritičkog izdanja „Uliks" jer je njen mentor ser Volton Lik, bio medu 5 medunarodnih urednika tog izdanja, i doneo je poglavlja u tajnim dosijeima na uvid i pre nego što je kritičko izdanje ugledalo svetlost dana.Značaj kritičkog izdanja u slučaju Džojsovog „Uliksa", koji večina naših čitalaca čita samo u prevodu originalnog izdanja, izuzetno je veliki - naime, njegovi prvi štampari u Parizu uopšte nisu znali engleski, pa su mnoge ključne reči izostavljene. Ova knjiga sadrži prvu ozbiljnu studiju „Petrograda" Andreja Belog u našoj zemlji, kao i novi pristup problemu parodije u modernizmu, posebno kod Mana i Eliota.

Ovo je obnovljeno i dopunjeno izdanje knjige intervjua ”Skice za portrete", knjige koja je postala priručnik i obavezna literatura na mnogim odeljenjima za komparativnu književnost i anglistiku.Prva serija intervjua je redovno objavljivana na engleskom jeziku u međunarodnom izdanju Književne reči, krajem 80-ih i početkom 90-ih.Reč je o jedinstvenoj zbirci portreta nekih od najznačajnijih imena svetske i američke književne scene.Ono što je dodato sada, u 21. veku, uglavnom su čitulje, jer su skoro svi autori predstavljeni u ovoj knjizi otišli u bolji svet sa izuzetkom Boba Dilana i Breta Istona Elisa

Ona kniga nije samo novo izdanje Leksikona stranih reči i izraza Milana Vujaklije, već jedan na mnogo čemu izvi Vujaklija namenjen novom vremenu i novim generacijama čitalaca. Ovo je novo, značajno dopunjena, temeljno pregledano i ispravlljeno izdanie najpoznatijeg Leksikona strana reči i izraza koji se ikada pojavio na srpskom jeziku. U odnosu na dosadašnja izdanja Leksikona stranih reči i izraza Milana Vujaklije, ovo izdanje donosi veliki broj novih reči i termina.
Ove izdanje Leksikona stranih reči i izraza Milana Vujaklije rezultat je dugogodišnjeg predanog i brižljivog rada dr Draga Ćupića koji je, u saradnji sa timom sastavljenim od najboljih savremenih srpskih lingvista, nekim od postojećih termina dodao nova značenja koria ranije nije bilo u Vujaklijinom
Rečniku, dok je novim terminima značajno proširno obim i tematske prostore kapitalnog Vujaklijinog dela.Nove reči u Leksikonu stranih reči i izraza Milana Vujaklije potiču iz različitih oblasti, od nauke do svakodnevice, od filozofije do politička teorije, od antropologije do medicine, od psihologije do informatike, od kniževnosti do teorije kulture, od ekonomije do politike, od sociologije do umetnosti, od obrazovanja do marketinga.
Vujaklija za XXÍ vek donosi najbolje osobine ovog dugovekom Leksikona stranih reči i izraza, ali čitaocimapredstavllja i objašnjava i čitav niz novih reči koje su se u međuvremenu pojavile u našoj svakodnevnci.
Dobre i pouzdane knjige dugo traju i njih je moguće dopunjavati novim iskustvima i saznanjima. Tako je nastao novi Vujaklija za XXI vek.
Ovo je kniga koja će trajati i koja je nezamenljiva na policama privatnih i javnih biblioteka.

Kao što je Njegoš, kako kaže Kašanin, poslednji epičar u srpskoj književnosti, Bećirović je poslednji epičar u srpskoj narodnoj književnosti, koji je izrastao na našoj patrijarhalnoj mudrosti i verskom osećanju sveta. Njegovi stihovi nisu samo recitacija istorije, već poetska interpretacija događaja o kojima peva. Bećirović ima i poseban zadatak koji ispunjava sa punom svešću, peva o savremenom stradanju i bratoubistvu, o jamama koje niko pre njega u poeziji ne spominje.

Prerano se razvio i u dušom i uzrastom.U šesnaestoj godina izgledao je kao koji mu je drago savršeni mladić: visok, gojan i ugledan. Imao je na pretek vremena noćno i dnevno pohoditi vesele sastanke, đe momci i đevojke igraju i pjevaju, ali sveđ krijući se od nastavnika svog o.Josifa. Kad ovo Josif ipak dočuje, uboja se da Rade ne bi u čemgod pokvario , a i vidio je da, kod njega stojeći, nema šta više naučiti, usilovan bude javiti vladici da je njegov sinovac naučio onoliko koliko je dosta za jednog popa ili kaluđera, i zato da bi ga k sebi primio na Cetinje. -Vuk Vrčević

Dostojevski je genije jedne misli. On je pisac jedne teme. Kao francuski osuđenik, koji je bio prikovan za stub, da se samo oko tog stuba okreće, tako se i Dostojevski ceo život vrteo u svojim mislima i radovima oko misli o životnim patnjama. Oko razmišljanja o uzrocima i značenju patnje, o borbi sa njom.

Komanin je cjelinom svog književnog djela i intelektualnog angažovanja svjedočio vlastitu vjeru u čovjeka, ali i u vrijednosti duha bez kojih je nezamisliv opstanak...On ogoljava pogubnost ideološke zaslijepljenosti, dovodeći u nerazrješivi konflikt partiju, na jednoj, i porodicu, na drugoj strani. Susret dva načela po pravilu se odvija na štetu porodičnog opstanka, čiji tragizam se evocira žrtvovanjem za ideologiju ili protiv nje. Pogubnost ideološkog stava, a naročito ideološkog djelanja, čini konsekventno obilježje sveukupnog autorovog opusa
Radoje Femić.

Dimni znaci se sastoje od uvodne pesme Ovaj od praha i dima, i osam ciklusa: Dimni
znaci, Svetli otkucaji, Kuća u snu, Radovanjska tuga, Kud ćemo sada, Muke sa malim bogovima, Razglednica iz karantina i Suton.
Možda se u ovoj knjizi (više nego u ostalim) pesnik dotakao duševnih stanja nacije i pojednica sa atmosferom dobre zavrzlame, koja u sprezi s jezikom od izrazitog liričara daje pesnika epske snage i doživljaja.

Ova knjiga ima za cilj da raskrinka jučerašnje i današnje manipulacije oko crpskog književnog jezika, i da srbistikuvrati sa nenačnih političkih stazana staze naučnih činjenica, istorijskih i lingvističkih.

„Celoga života pisao sam i pišem samo jednu zbirku pesama Zatvorenik u ruži. A sve što sam kasnije objavljivao samo su ciklusi te moje prve knjige.“ (Kolundžija)

Petar Pjanović za Kolundžiju i njegovu poeziju kaže da je to poezija koja je na tragu Bodlerove poezije.
Nagrada Moštanica za najbolji izdavački poduhvat 23. Međunarodnog sajma knjiga u Banjoj Luci.


Zatvorenik u ruži | 196 strana | ISBN 9788663111981
Zlato i roditelji | 128 strana | ISBN 9788663111998
Kozara našeg pamćenja | 170 strana | ISBN 978866311200
Beograd i druge ljubavi | 188 strana | ISBN 97886631120
Korak na dugom putu | 333 strana | ISBN 9788663112025