Reč biopolitika je prvi upotrebio Mišel Fuko, označavajući organizovanu moć institucija nad životom uopšte, i to kroz naučno – tehnološko regulisanje znanja kao novog oblika državnog nadzora, odnosno represijom nad životom državljana. Biopolitika se i u teorijskom i političkom smislu pojavljuje kao par excellence tema XXI veka i to kroz najrelevantnije fenomene savremenosti. To su danas veoma bitna pitanja, ne samo za političku filozofiju, već za samu političku praksu. U knjizi Biopolitika i savremeni svet, koja predstavlja produžetak i dopunu njenih ranije objavljenih istraživanja na ovu temu, Bogdana Koljević vreme u kojem živimo naziva – vreme malih revolucija. U isti mah, kako autorka tvrdi, to je i vreme subjektivirajućih početaka u umetnosti, nauci, kulturi i politici.
