Proizvodi

Izvrsno pripovedanje o keltskom Beogradu, o skrivenim i nedovoljno poznatim slojevima beogradske i evropske istorije.

Na osnovu temeljnih i dugogodišnjih istraživanja, Bajac je u romanu Druid iz Sindiduna uspostavio upečatljivu, razuđenu i moćnu pripovednu rekonstrukciju jednog davnog istorijskog vremena, pokazujući nam tragove tog vremena u našoj savremenosti.

Priča o velikom druidu iz plemena Sinda.

Priča o čudesnom prijateljstvu Aleksandra Makedonskog i Kelta druida Joana Brekliena. Istorija i fflozofija susreli su se u ovom romanu u kome se otkrivaju velike istorijske figure, poraženi ratnici, prijatelji i neprijatelji, Makedonci i Skordisci, Azija i Evropa, Sindidun i Beograd.

Hamam Balkanija predstavlja uzbudljivu i promišljenu priču o dva istorijska vremena i o junacima smeštenim u prostoru između dva identiteta.

Kultna knjiga srpskog autora koja nas vodi u svet visoke trave i zen kulture, svet u kom vreme protiče na drugaciji način… Tako suptilna, tiha – ali glasna sa svojim snažnim porukama. To je knjiga o ljubavi, čežnji, učenju života i pronalaženju mudrosti koja zna da je jedino vreme ono – sada i ovde. I da je sve baš onako kako jeste. Roman koji kroz zadivljujuću transformaciju likova zahvata širok srednjovekovni period Japana i Kine. Imperijalni život Dalekog istoka sazdan od osvajanja, bitaka i surovosti, kao i onaj individualni koji zida zenbudističku putanju prosvetljenja, intime i nežnosti. Knjiga – bajka i triler – realnost.

Roman Vladislava Bajca Pucanj u prazno knjiga je koja je mnogo veća od sebe same. Reč je o knjizi-kaleidoskopu čiji se delovi u svakom trenutku sklapaju u drugačiju celinu, tvoreći mnoštvo uzbudljivih i raskošnih čitalackih doživljaja. To je u isti mah i primer totalne knjige, sazdane od elemenata različitih književnih žanrova: autobiografija i pripovedna proza, poezija i istoriografska metafikcija, putopis i esej, kao i mnogi drugi oblici književnog izraza, sliveni su ovde u skladnu celinu koja neopozivo izrasta u čvrstu romanesknu formu.

Povest o sasvim ličnim nedoumicama i spoznajama, sumnjama i epifanijama pripovedača i glavnog junaka V.-a istovremeno je i monumentalna slika sumornog odumiranja dvadesetog veka, u kojoj brojne neznane, polupoznate i slavne likove povezuje herojsko nastojanje da u svetu obasjanom varljivim svetlom medijskih reflektora pronađu i sačuvaju tračak one prave svetlosti, unutrašnje. Priča je to i o poslednjoj deceniji u kojoj smo još mogli da verujemo da je Njujork predgrađe Beograda, o krhkim idealima i moćnim zabludama, o dugom putovanju u istorijska bespuća iz kojih možda i nema izlaza.

No ako ga ipak ima, put do njega treba tražiti u mudrim, zavodljivim i bespoštedno iskrenim knjigama kakva je Pucanj u prazno. - Zoran Paunović. Tri mlada novinara, iz Jugoslavije, odlaze u Ameriku i rade niz video--intervjua, slika, putopisa, filmova, susreću ljude koji se ne sreću slučajno, borave u hotelu čije ime znači mnogo više od imena njujorške četvrti po kojoj se hotel zove.

Govore, slikaju, beleže, diskutuju sa vremenom koje ne postoji, žive sa događajima koji su se možda odigrali, koji zasigurno više ne postoje. Snimaju film, verovatnije televizijsku seriju koju će pokazati tamo, kad se vrate, u Jugoslaviji. To tako sjajno rade, da se video vidi na štampanom papiru knjige. - Boris Miljković

Hronika sumnje vedra je i mračna priča nastala iz vjere da se sva naša književnost i poezija zateknu u dokumentu, u nizu faktografskih činjenica o jednome odživljenom porodičnom životu, a onda i o životu jedne iščezle zemlje. Vladislav Bajac pripovijeda priču o odrastanju, sazrijevanju i dekadenciji, o propadanju jednoga svijeta i o njegovim svijetlim vrhuncima, o tonovima i ritmovima jedne epohe, o veličanstvenim i metastazirajućim zabludama očeva i o dubokom nerazumijevanju sinova – onih po čijim će se glavama i dušama stropoštati očinski svijet. Hronika sumnje Bajčev je „Jučerašnji svijet“, samo što Bajac, ipak, nije Stefan Zweig. A ni Jugoslavija, bit će, ipak nije Austrougarska. Za razliku od Zweigovih, naše su iluzije, ipak, lokalne. Ali nipošto nisu manje literarne, a ni manje tragične. Iza njih, tih iluzija, ovako kako ih pripovijeda Bajac, kao da se u odjeku čuje stih ubogog pjesnika: „Najlepše pevaju zablude.“ To je nevidljiv moto Hronika sumnje.

Ali da se razumijemo: ovo nije još jedan porodični leksikon jugonostalgije. Sve suprotno od toga. Pisac se silno trudi da depatetizira svoju priču, da pobjegne od sentimenta, da tako spasi sebe spašavajući svoj tekst. Tako bježi u neobične konstrukcije, o Ja govori u trećem licu, ograđuje se svim ogradama što mu ih srpska gramatika pruža, što Hronici sumnje daje na začudnosti. A onda i na žalovanju. I na veselju.



Miljenko Jergović

Đorđe Šagić je junak sa osam imena i sa osam biografija.
Od Ugarske i Karlovačke bogoslovije koju napušta i propasti Karađorđeve Srbije iz koje odlazi u poslednjem trenutku, preko Nemačke koju je prokrstario pešice, do Amerike, u kojoj je promenio mnogo imena, zanimanja i gradova, i do Paname i Meksika.
Od bekstva iz ropstva do najvećih počasti i istorijskih uloga.
Čovek koji je odlučio sudbinu Teksasa.
Jedinstvena sudbina, nesvakidašnja priča.
Roman o čoveku koji je tragao za slobodom i sobom.

Nova knjiga Vladislava Bajca ispunjena neobičnim junacima i savremenicima, proživljenim događajima i najređim otkrićima. Pisane u proteklih nekoliko godina, nove priče Vladislava Bajca oličavaju uzbudljivu nomadsku potragu za novim iskustvima, kulturama i prostorima. Priče u ovoj knjizi odigravaju se u Italiji, Slovačkoj, Kini, Islandu, Francuskoj, Egiptu, Nemačkoj, Švedskoj, ali i u Beogradu. Priče objedinjene u jednu celinu zajedničkom tačkom gledišta pripovedača, modernog nomada koji u doživljenom vremenu i konkretnom prostoru promišlja i osmišljava male i velike istine vlastite egzistencije. Gastronomadske priče preispituju stvarnost, donose oživljene scene i prizore iz gradova i prostora kroz koje čitaoce vodi ova pripovedačka avantura, ali nas vode i od autobiografskog kazivanja do neobičnih biografija i sa Istoka i sa Zapada. U Gastronomadskim pričama hrana ima ili glavnu ili jednu od najvažnijih uloga. Hrana je u ovim pričama izraz svakodnevice, ali i magije, kulture, ali i obreda. Ovo je neskrivena pohvala intimi, privatnosti i ličnim fascinacijama.