Na početku daleke 1913. godine čuveni ruski naučnik – patrolog S. L. Epifanovič (1886-1918), predavač Kijevske duhovne akademije, predstavio je u Savetu akademije svoju magistarsku disertaciju „Prepodobni Maksim Ispovednik: njegov život i dela“. Ovaj zaista epohalni rad sastojao se iz tri toma, ukupnog obima oko 2400 (!) stranica teksta pisanog na pisaćoj mašini. Prema ocenama recenzenata (prof. M. Skabalanoviča i prof. N. Muhina) po punoći, dubini i sistematičnosti istraživanja nasleđa i književne delatnosti prepodobnog Maksima Ispovednika, autor nije imao prethodnika, i ovaj rad se pojavio kao vredan doprinos svetskoj riznici bogoslovskih znanja, postavši priručnikom za crkvenog istoričara, patrologa i dogmatičara.
