U knjizi Gordane Stojaković Savka Subotić (1834–1918) Žena koja nije ništa prećutala čitalac susreće nadahnutu priču o ženi čije je delo i Evropa slavila, otkrivajući pri tome zrnca o vrlinama malog, balkanskog naroda, koji i danas diše teškim ritmom kolektivnog pamćenja i zaborava. Savka Subotić je „hrišćansko učenje o humanizmu“ i „moderno učenje o feminizmu“ videla kao najuzvišenije pojave u kulturnom životu svog vremena. Zalagala se za emancipaciju i obrazovanje žena i omladine, trasirala je put za osnivanje viših ženskih škola, pomagala osnivanje ženskih zadruga i dobrotvornih udruženja, podržavala ekonomsko osnaživanje žena, ali je istovremeno beskompromisno kritikovala društveni i politički život u Kraljevini Srbiji. Njeni feministički stavovi bili su poznati u Evropi i Americi, što je i formalno potvrđeno počasnim članstvom međunarodnim ženskim organizacijama. Savka Subotić je bila izuzetna govornica, njeni govori objavljivani su u srpskim, bečkim, peštanskim listovima, pisala je i objavljivala aforizme a deo je, u prevodu na engleski jezik, objavljen u američkim listovima početkom 20. veka.
Bila je žena koja nije ništa prećutala.
