DOMAĆI AUTORI

77 kratkih priča, od kojih je 25 novih priča.

Postmoderna Šeherezada ne mora samo da smišlja priče kojima odlaže udesni čas nego i oblike u kojima će se objaviti te priče iskupljenja.

Pantićev pripovedač nije začuđen pred svetom u kome su događaji sopstvenu autentičnost zamenili brojnošću, već samosvesno i nadahnuto promišlja i prirodu sveta i smisao pripovedanja.

Priče sažetosti iz knjige Ne mogu da se setim jedne rečenice predstavljaju uhvaćene slike, situacije, ispričana sećanja ili fragmente esejističkog razumevanja urbanog splina i urbane samosvesti, rok osećajnosti i ispražnjenog sveta opsednutog entitetima kakvi su smrt, ideologija, istorija.

Slankamen, knjiga priča i esejističke proze Mihajla Pantića, jednog od vodećih savremenih srpskih pripovedača i esejista.
Odlično pisana, ova knjiga predstavlja izvrsno svedočanstvo o svakodnevici i o književnosti u tranziciji.
U knjizi Slankamen nalaze se priče i putopisne proze o Slankamenu kao jednom obliku života, o Parizu kao novom Vavilonu, o oblacima nad Irskom ili o savremenoj Ukrajini i Rusiji.
U Slankamenu se sugestivno pripoveda o raznolikim iskustvima savremenog života u svetu punom neispričanih priča. Neke od tih priča ispričao nam je s posebnom snagom Mihajlo Pantić u knjizi Slankamen.
U esejističkom delu knjige Pantić govori o novom liku srpske književnosti, o književnosti u tranziciji, o temeljnoj promeni statusa i uloge književnosti u modernom dobu, o priči kao čudu i o piscima kao lovcima na priče.
Posebno zanimljiv deo knjige predstavljaju fragmenti ličnog mita o stvarnom i mogućem Novom Beogradu.

Nova knjiga priča Mihajla Pantića.

Mada smeštena u prepoznatljivu svakodnevicu, knjiga ima značajan prostorni i vremenski raspon. U prostornom smislu to je krug od svakodnevice novobeogradskih blokova do trenutka kada se junaci, zgađeni svetom i očajni zbog njega, spuštaju u podzemlje, među nišče i marginalce. Ali je to i prostor iz koga junaci odlaze, u Nemačku ili u Barselonu, ili još mnogo dalje iz Beograda iz koga su potekli.

Otuda se neki od njih vraćaju, i dalje u nesporazumu sa svetom, ili ostaju po svaku cenu, ne razrešavajući nezadovoljstva i muke koje su poneli sa sobom. U vremenskom smislu, to je svakodnevica koja ima istoriju. Na to posebno podseća završna priča "Pre vremena čuda", veliki omaž Borislavu Pekiću i njegovoj književnosti, koja zaokružuje i pitanje ljubavi u pričama u knjizi, i pitanje svakodnevice, i pitanje marginalnosti i odbačenosti.

Priče u prvoj delu knjige su najviše novobeogradske i istovremeno priče o ljubavi, ali ovoga puta o nedogođenoj, neostvarenoj i nemogućoj ljubavi. Ciklus priča o Cibulki predstavlja, zapravo, niz priča o ljudima s margine, o "nedoživljenom" i dehumanizovanom životu, što je blisko osećanje i mnogim junacima iz ostalih delova knjige. "Priče iz svih džepova" zaokružuju knjigu i teme pokrenute u njoj (ljubav, svakodnevica, Novi Beograd, margina, nesporazum sa svetom).

Nagrada "Borbe" za najbolju proznu knjigu i za knjigu godine.

Novo izdanje najpoznatije i najprevođenije knjige priča Mihajla Pantića.
Priče o ljubavi i njenim različitim licima.
Od svakodnevice do istorije.
Od duhova na Novom Beogradu do Tatarina u Metrou.
Od junakinje koja je srela đavola do časa u kome se ljubav javlja kao konačno ispunjenje života.

Andrićeva nagrada
Nagrada “Jugra-Rusija”

Nova knjiga priča jednog od vodećih savremenih srpskih pisaca.
Hodanje po oblacima je majstorski napisana knjiga u kojoj se u glavnim ulogama ukazuje ljubav u različitim izdanjima i okolnostima, od sile koja iskupljuje i osmišljava ljudsku sudbinu do sile zbog koje se strada i pati.
Priče o ljubavi i svakodnevici, o strasti i o tome kako i zašto strast iščezava, o prijateljstvu i drami sredovečnog iskustva, o vremenu koje je prošlo i o tome kako ispuniti sve vreme današnjeg dana, o nesvakidašnjim primerima svakodnevnog života i o trenucima u kojima se menja čitav dotadašnji čovekov život, o Beogradu i Novom Beogradu.
Uzbudljive i promišljene priče kazane punom snagom, u času neponovljivog životnog iskustva.
Antologijske priče savremene srpske književnosti.
Jedinstvene priče pisca knjiga Ako je to ljubav i Novobeogradske priče.

Mihajlo Pantić has spent his whole life in Novi Beograd, and evidently the world looks quite different from there. Because of his unique perspective, this collection of stories is like creative therapy for the soul. He writes an elegant, urban, postmodern prose that does not burden the reader with its style while addressing profound questions like love, life, loss, the Balkans... His carefully constructed, lilting style will dare the reader to finish the book in one sitting, but the stories beckon us to read them again and again.