Uskoro u prodaji

Knjiga Medijska tranzicija u vrtlogu politike prof. dr Radeta Veljanovskog je sveobuhvatno delo koje beleži, analizira i daje sopstveni kritički pogled na medijsku sferu u periodu od 80 godina (1945–2025), što kod nas do sada nije nikada obrađeno za ovaj period i u ovom obimu. Autor daje temeljan uvid, od zakonodavnog okvira medijske sfere, preko društveno-političkog konteksta do pojedinačnih minijatura koje su svojevrsne studije slučaja i naprosto markeri koji obeležavaju stanje, prilike, uslove i konkretne događaje u medijima i oko njih od završetka Drugog svetskog rata pa do sadašnjeg vremena. -Prof. dr Dubravka Valić Nedeljković

Monografija Medijska tranzicija u vrtlogu politike 1945–2025 dugo je očekivano delo prof. dr Veljanovskog, koje hrabro obuhvata period od osamdeset godina razvoja medija i medijske politike u različitim političkim okolnostima i promenama, ne samo u okviru medijskog sistema, već i u okviru same transformacije države koju istražuje u tom periodu i njihovu korelaciju. Ono što ovoj knjizi daje dodatnu vrednost, jeste to što je autor i sam bio i učesnik i aktivni posmatrač mnogih opisanih pojava u društvu, te čitaoca vodi i kroz događaje iz ličnog iskustva. - Doc. dr Jelena Surčulija Milojević

U monografskom rukopisu profesora Veljanovskog može se naći mnogo toga što daje relevantne odgovore na pitanje razloga i dimenzija grotla u koje je upalo naše novinarstvo. Prvo, pod opsadom ratno-nacionalističkih euforija, 80-ih i 90-ih godina prošlog veka, zatim, tranzicionog „političko-ekonomskog preduzetništva” – nakon promena 2000. – i, konačno, dejstvom aktuelnog „čeličnog” zagrljaja stabilokratske korupcije i autoritarizma. Retko koji autor na našoj teorijskoj i žurnalističkoj sceni je mogao (i može) javnosti da ponudi to što je učinio autor Medijske tranzicije u vrtlogu politike. - Prof. dr Jovan Komšić



O autoru:
Rade Veljanovski je profesor Fakulteta političkih nauka u penziji. Rođen je u Beogradu 1952. godine, gde je završio školovanje, a na FPN-u magistrirao iz oblasti Političke sociologije i doktorirao sa temom iz Komunikologije: „Javni servis kao oblik ostvarivanja komunikacionih potreba građana“. Posle osnovnih studija tridesetak godina radio je kao novinar u radiju Studio B, Programu 202 i Prvom programu Radio Beograda, gde je bio urednik najvažnijih informativnih emisija, unutrašnje političke rubrike, zamenik glavnog i odgovornog urednika i glavni i odgovorni urednik. Direktor Radio Beograda postao je posle 2000. godine. Pisao je za listove „Republika“, „Naša borba“, „Vreme“, „Danas“, NIN, „Svet“ (Skoplje), a danas piše za „Radar“. Na Fakultetu političkih nauka predavao je sedam predmeta na osnovnim, master i doktorskim studijama iz oblasti novinarstva, teorije medija i medijskog sistema. Devet godina bio je gostujući profesor na master studijama Filozofskog fakulteta u Novom Sadu i deset godina na Visokoj školi novinarstva Medija plana u Sarajevu. Objavio je šest monografija iz stručne medijske oblasti i publicistike i nekoliko desetina naučnih i stručnih radova. Organizovao je pet naučnih konferencija nacionalnog i regionalnog značaja i uredio deset zbornika naučnih radova. Učestvovao je u studijskim putovanjima u SAD, Velikoj Britaniji, Nemačkoj, Mađarskoj i Bugarskoj. Jedan je od osnivača Nezavisnog udruženja novinara Srbije i član Međunarodne federacije novinara. Od 2000. godine bavi se reformom medijskog sistema Srbije, radeći na medijskim zakonima i medijskim strategijama, učestvujući u istraživanjima, analizama i projekcijama demokratskog preobražaja javne sfere. Sarađuje sa evropskim organizacijama – OEBS, Savet Evrope, Evropska unija i sa medijskim institucijama u regionu. Osim u stručnoj oblasti u kojoj je angažovan pet decenija, godinama je aktivan u društvenom radu, političkim i organizacijama civilnog sektora, trudeći se da dâ doprinos demokratskom preobražaju društva, razumevanju i toleranciji među narodima, saradnji u regionu i proevropskom putu Srbije.

Knjiga Maćeja Gornog Veliki rat profesora. Nauke o čoveku (1912–1923), uz njeno preplitanje sa istorijom ideja i društvenom istorijom, otvara jedno izuzetno važno polje intelektualne istorije skrećući pažnju na njihovu povezanost sa politikom i političkim angažovanjem. Ona daje utemeljene odgovore na složene procese pokrenute „ratom profesora“ čiji uticaj neće nestati završetkom Prvog svetskog rata. Imajući u vidu rezultate koje nudi ova knjiga, može se zaključiti da je po broju intelektualaca koji su se angažovali u podršci politikama svojih država i nacionalnih pokreta došlo do široke, do tada nepoznate, ratne mobilizacije onih intelektualaca koji su političkoj i vojnoj strani rata davali doprinos kao intelektualno-propagandni „softver“. Geografi, istoričari, etnolozi, antropolozi, psiholozi i stvaraoci srodnih disciplina, nalaze se, s razlogom, u središtu analize, ali su uz njih bili i književnici, novinari, publicisti. Mnogi od njih su rat proveli u novoosnovanim ratno-propagandnim institucijama, vladinim i emigrantskim odborima, biroima, cenzorskim službama, na frontovima i u pozadini. Njihova uloga bila je važna i posle formalnog okončanja rata kada je otpočela političko-diplomatska borba na Konferenciji mira ali i ona vođena oružjem za odbranu i zaokruživanje novih nacionalnih granica. Može se reći da je složena istorija „rata profesora“, sa njegovim brojnim učesnicima, rukavcima i pravcima, koju je svojom knjigom ponudio Maćej Gorni, izuzetan istoriografski rezultat, koji otvara širok prostor za bolje i složenije razumevanje ideološkog, naučnog i intelektualnog okruženja Velikog rata.
Prof. dr Milan Ristović
O autoru:
Maćej Gorni (Maciej Górny, 1976), poljski istoričar, proučava istoriju ideja, istoriju istoriografije, istoriju Srednje i Istočne Evrope, a bavi se i istraživanjem istorijskih stereotipa kao i poljsko-nemačkim odnosima od 19. veka do danas. Diplomirao je na Istorijskom fakultetu Varšavskog univerziteta (2000), a doktorirao je na Istorijskom institutu Poljske akademije nauka (PAN) 2006. na temu Marksističke istorijske nauke u državama Srednje i Istočne Evrope prema tradicionalnim istoriografijama 19. veka. Status višeg naučnog saradnika (2015) dobio je za knjigu Veliki rat profesora. Nauke o čoveku (1912–1923), a naučnog savetnika (redovnog profesora) 2024. godine. U periodu 2015–2019. bio je glavni urednik časopisa Acta Poloniae Historica, a od 2020. obavlja funkciju zamenika direktora Istorijskog instituta PAN. Kao ekspert učestvuje u radu Fondacije za poljsko-nemačku saradnju koju su 1991. organizovale vlade Poljske i Nemačke. Dobitnik je poljske nagrade Clio za izuzetan doprinos istoriografskim istraživanjima (2025).

Između 1933. i 1941. godine, K. G. Jung održao je niz javnih predavanja na Švajcarskom saveznom tehnološkom institutu (ETH) u Cirihu. Namenjena širokoj publici, ova predavanja obuhvatala su raznovrsne teme, od analize snova do psihologije alhemije. U ovoj knjizi po prvi put su predstavljena Jungova nadahnjujuća predavanja o psihologiji joge i meditacije, održana između 1938. i 1940. godine.

U ovim predavanjima Jung razmatra psihološku tehniku aktivne imaginacije, nastojeći da pronađe paralele sa meditativnim praksama različitih jogijskih i budističkih tradicija. Da bi publiku upoznao sa istočnjačkom meditacijom, oslanja se na tri teksta: Joga sutre Patanđalija, Amitajur-djana sutru iz kineskog budizma Čiste zemlje i Šri čakra sambhara tantru, sveti spis povezan sa tantričkom jogom. Ova predavanja pružaju jedinstvenu priliku da upoznamo Junga dok svoje ideje izlaže široj publici, nudeći redak uvid u primenu njegove komparativne metode, a istovremeno osvetljavajući i njegovu ličnu istoriju i psihološki razvoj.

Uz pronicljiv uvod Martina Libšera, kao i objašnjenja jungovskih pojmova i psihološke terminologije, knjiga Psihologija joge i meditacije pruža dragocen uvid u razvoj Jungove misli i predstavlja važan ključ za razumevanje njegovog poznijeg stvaralaštv

Original ove knjige na engleskom jeziku objavljen je 1929. u Sjedinjenim Državama pod naslovom The Science of Living.

Pisana jednostavnim, sažetim, a pritom i u originalu prepoznatljivim adlerovskim stilom, može da posluži kao uvod u osnove individualne psihologije Alfreda Adlera. Čak i čtalac koji još ne poznaje osnovne Adlerove ideje može da se informiše o osnovnim teorijama ovog velikog socijalnog psihologa, koji se s Frojdom i Jungom ubraja u rodonačelnike psihoterapije. U sažetom formatu u ovoj knjizi definišu se, objašnjavaju i kroz primere iz prakse prikazuju ključni pojmovi Adlerove teorijske postavke kao što su životni cilj, vodeći princip, kompleks inferiornosti, težnja za superiornošću i životni stil. Osim toga, Adler ovde razmatra i aktuelne teme kao što su školsko vaspitanje, bračno savetovanje i seksualna sloboda. Za njegov širok dijapazon interesovanja i jasnu spoznaju fundamentalnih ljudskih konflikata karakteristični su, u krajnjoj liniji, i njegovi stavovi o društveno uslovljenoj razlici rodnih uloga, kao i predlozi za njihovo prevazilaženje.