Čitanjem knjige Peđe Radosavljevića moguć je, korak po korak, i kao odraz u ogledalu pratiti diplomatske odzive ali i inicijative i povremene nedoumice jugoslovenske strane, suočene sa tim opreznim, strpljivim ali i svestrano osmišljenim i, uprkos svim mogućim prividima doslednim vatikanskim postavljanjem prema celini jugoslovenske situacije, a preventivno prema diplomatskim partnerima i zvaničnicima zaduženim za zastupanje i tumačenje pozicije zvaničnog Beograda. Kada jednom bude bilo moguće osvetliti ovu dvosmernu interakciju i na osnovu dokumenata iz vatikanskih arhiva, sagledaće se i ona njena druga dimenzija, a samim tim stići do celovite predstave. Ovom knjigom Peđa Radosavljević se predstavlja kao vre-dan i predan tragalac po riznicama arhivske građe, prodoran i jasan analitičar, uspešan sintetičar sa originalnom vizijom i neo-spornim publicističkim darom. U oblasti kojoj je posvećena, ova studija će, bogatom sadržinom i kvalitetom koji donosi, zauzeti dostojno i stabilno mesto pouzdanog oslonca budućim generacijama.
