ISTORIJA

Celovita politička, intelektualna u ljudska biografija Henrija Kisindžera, najznačajnijeg diplomate XX veka, čija su politička i intelektualna avantura uticali na neke od ključnih tokova modernog doba.

U oblasti muzeologije ova publikacija je značajna sa više aspekata. Prvi i najvažniji je što pruža podatke o istorijskom razvoju muzejskih institucija na teritoriji okupirane Srbije tokom ovog perioda. Autori su na osnovu temeljnog istraživanja uspeli da čitaocima približe delovanje institucija poput Muzeja Kneza Pavla, Muzeja srpske zemlje, Etnografskog muzeja kao i lokalnih muzeja u Nišu, Negotinu, Velikom Bečkereku, Vršcu itd. Akcenat je stavljen i na nastojanje okupatorske i kolaboracionističke uprave da se u gradovima poput Kruševca, Jagodine i Kraljeva osnuju muzeji. Ovo nije puka događajno-hronološka istorija već analiza koja nam pruža uvid kako su funkcionisale i sa kojim problemima su se suočavale navedene institucije. Autori su vešto rekonstruisali muzejsku svakodnevnicu sa posebnim osvrtom na položaj muzealaca u ovom teškom i iskušenjima ispunjenom periodu.

Knjiga sadrži putopisne minijature i portrete nauglednijih ličnosti postsocijalizma što ih je autor objavljivao u dnevnom listu Danas, dodavajući im predgovore ili pogovore, koji daju sliku epohe. U tekstove autor je uneo široko iskustvo iz svog novinarskog, političkog, diplomatskog i književnog rada.

Radivoje Davidović novom knjigom „Od Vajsa do Vinavera“ nastavlja istraživački rad idući tragom naziva nekih od poznatih beogradskih uglednih ličnosti jevrejskog porekla i osvetljava njihov doprinos u javnom i kulturnom životu Srbije. U prvoj knjizi „Od Daviča do Čelebonovića“, koja je imala velikog odjeka kod čitalaca, bilo je zastupljeno sedamnaest ličnosti dok u drugoj se nalaze 36 biografija onih koji su ostavili neizbrisiv trag i odavno zaslužili da se njihovim imenima nazovu ulice glavnog grada Srbije. I sasvim je očigledno da takoreći nije bilo oblasti u politici, kulturi i ekonomiji u kojoj javni radnici jevrejskog porekla nisu ostavili traga. Savremena srpska kultura ne može se zamisliti bez imena: Stanislava Vinavera, Rahele Ferari, Oskara Daviča, Gece Kona, Isidora Pape, Marka Čelebonovića, Danila Kiša, Enrika Josifa, Huga Klajna…

Veliki je uspeh Radivoja Davidovića da preko naziva beogradskih ulica prikaže noviju istoriju grada u čijem su stvaranju bile znamenite ličnosti iz jevrejske zajednica koji su svoje delovanje duboko utkale u srpsku kulturu. O tome svedoči uostalom i knjiga Radivoja Davidovića koja je bogato ilustrovana sa 170 kvalitetnih fotografija i u kojoj se nalaze planovi ulica i ličnosti koje su dali život za slobodu u svetskim ratovima.

„Vrhunska analiza jedne od najstrašnijih bitaka u istoriji sveta.“ – Irish Times

Entoni Bivor, jedan od najpoznatijih vojnih istoričara današnjice, donosi nam napetu priču o konačnom sukobu Crvene armije i nacističkih snaga ispripovedanu većinom iz ugla običnih vojnika i građana. Koristivši u potpunosti pristup donedavno zapečaćenim sovjetskim arhivima, kao i nemačke, američke, britanske, francuske i švedske izvore, Bivor je rekonstruisao različita iskustva miliona ljudi zahvaćenih samrtnim ropcem Trećeg rajha. Berlin: Pad 1945. prikazuje ne samo surovost i očajanje grada pod opsadom nego i retke trenutke krajnje humanosti i herojstva. Ova knjiga sadrži takođe i nova otkrića o motivima koji su naveli Staljina na užurbani napad na grad. Knjiga će sigurno privući sve čitaoce zainteresovane za vojnu istoriju i Drugi svetski rat, a obrađuje temu na način koji u dogledno vreme neće biti nadmašen.

„Bivor je stvorio sablasne slike poslednjih ratnih dana.“
– New York Times Book Review

„Priča natopljena dramom i krvlju, herojstvom i kukavičlukom, odanošću i izdajom.“ – Washington Post

„Neodoljiv način pripovedanja o događajima toliko strašnim da i posle mnogo decenija izazivaju čuđenje i strahopoštovanje.“ – Observer

„Upečatljivo delo u kojem je vojničko shvatanje stvarnosti rata združeno s romanopiščevim okom za simbolične i emotivne pojedinosti.“ – Orlando Fajdžis, Sunday Times

„Daleko najpotpunija i najobjektivnija slika razmera i žestine Staljingradske bitke.“
– Dallas Morning News

Staljingradska bitka nije bila samo psihološka prekretnica Drugog svetskog rata; ona je promenila karakter modernog ratovanja.

Avgusta 1942. Hitlerova ogromna Šesta armija stigla je do grada koji je nosio Staljinovo ime. Tokom petomesečne opsade Crvena armija borila se da zaustavi naciste po svaku cenu, a zatim je, u zapanjujućem preokretu, opkolila i uhvatila u klopku nacističkog protivnika. Ova bitka za ruševine grada odnela je više od tri miliona života. Knjiga donosi iskustva vojnika obe strane koji su se borili u neljudskim uslovima, i sećanja civila zatočenih na ovom gradskom bojištu. Entoni Bivor je razgovarao s preživelima i otkrio potpuno nov materijal u brojnim nemačkim i sovjetskim arhivima, uključujući zapisnike sa saslušanja zarobljenika i izveštaje o dezertiranjima i pogubljenjima. Kao priča o surovosti, hrabrosti i ljudskoj patnji, Staljingrad je nenadmašno i nezaboravno delo, najbolji prikaz najmučnije bitke Drugog svetskog rata.

„Neodoljivo. Spomenici nikad ne ukazuju dovoljno poštovanje mrtvima, za razliku od iskrenih knjiga kao što je ova.“ – Guardian

„Čudesna i otrežnjujuća potresna priča ispričana bez prećutkivanja i s autoritetom.“ – New York Times

„Tragediji Staljingrada koja kida srce bio je neophodan hroničar poput Bivora s nepogrešivim uvidom u ljudsku prirodu i u sile istorije.“ – Wall Street Journal

Domišljata misao da je istorija nauka o onome što se nikad ne događa dva puta može se upotpuniti i osnažiti pronicljivim i verodostojnim objašnjenjem da se povesnica nikada ne ponavlja, ali uz napomenu da se ponavljaju samo istorijske okolnosti, odnosno okvir pojedinih zbivanja. Zaključak koji proističe iz dveju prethodnih premisa istrajava na činjenici da su povesna dešavanja po sebi jedinstvena, zamršena u svojoj unutrašnjoj arhitekturi, dakle, neponovljiva. Upravo u toj neponovljivosti sadržane su zanimljivost, privlačnost i veličajnost istorijskih događaja.
Radivoj Radić (1954) diplomirao je (1980), magistrirao (1985) i doktorirao (1991) na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Usavršavao se u Atini (1985/1986) i u Centru za vizantijske studije Dambarton Ouks u Vašingtonu (SAD) /1997/1998/. Od 2006. redovni je profesor na Katedri za istoriju Vizantije Filozofskog fakulteta u Beogradu. Predaje Istoriju Vizantije i na Filozofskom fakultetu u Istočnom Sarajevu (Pale) i gostujući je profesor na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu. Učestvovao je na preko osamdeset međunarodnih naučnih skupova u zemlji i inostranstvu i do sada je objavio preko tri stotine naučnih i stručnih radova u domaćim i inostranim časopisima. Bio je šef bilateralnog grčko-srpskog projekta Vizantija i Srbija u poslednjem stoleću njihovog postojanja i potonje posledice ovih kontakata (2003–2006). Urednik je časopisa Građa o prošlosti Bosne (Banja Luka) i član redakcije časopisa Античная древность и средние века (Ekaterinburg, Rusija) i Stari srpski arhiv (Beograd). Prevashodno se bavi poznovizantijskom istorijom i vezama između Vizantije i južnoslovenskih zemalja u kasnom srednjem veku, temama iz svakodnevnog života u vizantijskom svetu, kao i fenomenom pseudoistorije. Objavio je knjige Vreme Jovana V Paleologa (1332–1391) (Beograd 1993), Strah u poznoj Vizantiji, 1180–1453, I–II (Beograd 2000), Iz Carigrada u srpske zemlje. Studije iz vizantijske i srpske istorije (Beograd 2003), Srbi pre Adama i posle njega (2003), Vizantija: purpur i pergament (Beograd 2006), Carigrad. Priče sa Bosfora (2007, drugo izdanje 2008), Jovan V Paleolog, vizantijski car (1341–1391) (Beograd 2008), Vizantija i Srbija: plamen i odsjaji (Beograd 2010), Konstantin Veliki – nadmoć hrišćanstva (Beograd 2010), Crno stoleće. Vreme Jovana V Paleologa (1332–1391) (Beograd 2013), Drugo lice Vizantije. Nekoliko zapostavljenih tema (Beograd 2014), Klio se stidi: protiv zlostavljanja istorijske nauke, (Beograd 2016), Srbija 1217: nastanak kraljevine (sa S. Mišićem, Beograd 2017), Istorija Trapezuntskog carstva (Beograd 2022).

ISTORIJA EVROPE - USPON EVROPE (1450-1789)

1. izdanje – 2010. god.

Autor: Dragoljub R. Živojinović

Knjiga prikazuje najvažnije događaje, pokrete i ličnosti u periodu evropskog uspona dužem od 300 godina, od sredine XV veka pa sve do Francuske revolucije.

To je razdoblje mnogobrojnih promena, velike dinamičnosti i dramatičnosti – geografskih otkrića, razvitka nauke i tehnike, humanizma i renesanse, verskih ratova, uspona i padova pojedinih država i carstava, industrijske, društvene i političke revolucije...

To je doba širenja štampane reči u kom cvetaju ljudska radoznalost, odvažnost i avanturizam... Tako Evropa u ovom razdoblju doživljava, kako autor kaže, i „neviđenu ekspanziju, namećući svoje vrednosti i civilizaciju mnogim dalekim zemljama”.

Prof. dr Dragoljub R. Živojinović, naš akademik i već dugo jedan od najuglednijih istoričara, uporedo posmatrajući evropski razvitak, u tom bogatstvu pojava i vrednosti zapaža mnoge specifičnosti pojedinih naroda i država, kao i većih evropskih celina na raznim poljima (etičkom, verskom, institucionalnom, psihološkom...).

Teško je dovoljno naglasiti istoriografski i društveni značaj pojavljivanja velike, dvotomne monografije Milivoja Bešlina koja problem jugoslovenskog društva, države, politike i ekonomije razmatra u njihovom izvornom kontekstu, postavljajući ih u koordinate proverene faktografije i analizirajući ih u svoj složenosti njihovog međuuticaja. Pomno čitanje ove monografije potvrđuje da se radi o delu koje će imati veliki uticaj na studije jugoslovenskog socijalizma i na razvoj istoriografskog pristupa njegovim fenomenima.

Istorijska nauka kod nas i u regionu ovom knjigom dobija, između ostalog, i temeljnu i neizostavnu studiju za izučavanje glavnih problema Titove Jugoslavije i mesta Srbije u njoj. Središnje pitanje kojim se autor bavi odnosi sena puteve, stranputice i prepreke nameravanoj modernizaciji društva, države, politike, kulture i ekonomije u Srbiji u vreme vladavine srpskih liberala, a dva su ključna razloga uslovila da monografija svojom širinom izlazi van zadatog hronološkog okvira studije. U kauzalnom smislu, problemi ovog perioda nisu se mogli hermetički odvojiti od procesa koji su im prethodili ili koji su sledili posle smene srpskih liberala. To je bilo teže utoliko što upravo u ovom periodu kulminiraju unutrašnje kontradikcije i postaje očigledan sukob koncepcija koje su sve vreme bile prisutne u jugoslovenskom društvu. Autorov širok hronološki obuhvat dobrim delom je i posledica nerazvijenosti istoriografije o socijalističkoj Jugoslaviji uključujući domaću, regionalnu i globalnu produkciju. - Dr Aleksandar R. Miletić

Ovim rukopisom je srpska istoriografija dobila vredno štivo koje, zasnovano na „čvrstom tlu“, značajno obogaćuje postojeći korpus znanja o preplitanju složenih geostrateških interesa vodećih evropskih sila na prostoru Zapadnog Balkana u predvečerje i tokom prve dve godine Drugog svetskog rata.

Načinom razmišljanja, sagledavanja pitanja i problema bitnih za istoriju Jugoslavije, modernim načinom prezentovanja, dopadljivim jezikom i akribičnim pristupom analiziranoj problematici, autor je uspeo da na efektan način predstavi svu složenost jugoslovenske spoljnopolitičke pozicije i otvori niz novih pitanja na koje istorijska nauka za sada nije u mogućnosti da sa preciznošću ponudi pouzdane odgovore.
- iz recenzije prof. dr Ljubodraga Dimića

Posebna vrednost i značaj monografije je u tome što ona govori o iskustvima naše zemlje iz predvečerja Drugog svetskog rata koja mogu biti korisna i za današnje vreme jer navedena konstanta ruskog i nemačkog geopolitičkog interesa i uticaja na našem prostoru je i danas prisutna i aktuelna.
- iz recenzije prof. dr Branka Rakića


Ovim rukopisom je srpska istoriografija dobila vredno štivo koje, zasnovano na „čvrstom tlu“, značajno obogaćuje postojeći korpus znanja o preplitanju složenih geostrateških interesa vodećih evropskih sila na prostoru Zapadnog Balkana u predvečerje i tokom prve dve godine Drugog svetskog rata.
- Iz recenzije prof. dr Vladana Virijevića

Ovim rukopisom je srpska istoriografija dobila vredno štivo koje, zasnovano na „čvrstom tlu“, značajno obogaćuje postojeći korpus znanja o preplitanju složenih geostrateških interesa vodećih evropskih sila na prostoru Zapadnog Balkana u predvečerje i tokom prve dve godine Drugog svetskog rata.

Načinom razmišljanja, sagledavanja pitanja i problema bitnih za istoriju Jugoslavije, modernim načinom prezentovanja, dopadljivim jezikom i akribičnim pristupom analiziranoj problematici, autor je uspeo da na efektan način predstavi svu složenost jugoslovenske spoljnopolitičke pozicije i otvori niz novih pitanja na koje istorijska nauka za sada nije u mogućnosti da sa preciznošću ponudi pouzdane odgovore.
- iz recenzije prof. dr Ljubodraga Dimića

Posebna vrednost i značaj monografije je u tome što ona govori o iskustvima naše zemlje iz predvečerja Drugog svetskog rata koja mogu biti korisna i za današnje vreme jer navedena konstanta ruskog i nemačkog geopolitičkog interesa i uticaja na našem prostoru je i danas prisutna i aktuelna.
- iz recenzije prof. dr Branka Rakića


Ovim rukopisom je srpska istoriografija dobila vredno štivo koje, zasnovano na „čvrstom tlu“, značajno obogaćuje postojeći korpus znanja o preplitanju složenih geostrateških interesa vodećih evropskih sila na prostoru Zapadnog Balkana u predvečerje i tokom prve dve godine Drugog svetskog rata.
- Iz recenzije prof. dr Vladana Virijevića

Posedujući izuzetno raznovrsnu građu i, posebno, primenjujući nove naučne metode, Goldstein je rekonstruisao i život u logoru, od načina ubijanja zarobljenika do mnogih podataka iz svakodnevnog života. Zahvaljujući dugogodišnjem radu na pitanjima Holokausta, Goldstein je uspeo da logor Jasenovac uklopi u evropski kontekst masovnih uništenja „nepoželjnih“ naroda i da ga time stavi u tokove evropske i svetske istorije.

Dubravka Stojanović

Monografija Jasenovac Ive Goldsteina nastala je u vremenu u kom je istorijski revizionizam u punom zamahu. Nacionalisti, zavisno od provenijencije, ustraju u tvrdnji da Jasenovac nije bio logor smrti, štaviše, posežu za izmišljotinom da je tek 1945. postao stratište, dok se, s druge strane, broj jasenovačkih žrtava morbidno uvećava preko svake mere. Mnogi će stoga knjigu Jasenovac Ive Goldsteina doživeti kao polemiku s revizionističkim ispadima. Ona to nije iz dva osnovna razloga. Prvo, revizionizam – neovisno o tome pokušava li negirati zločinačku narav ustaškog režima ili čitav jedan narod pokušava stigmatizirati kao zločinački – polemike nije dostojan. Drugo, i važnije, ovo je prva prava naučna monografija o jednom od najstrašnijih mučilišta i gubilišta Drugog svetskog rata.
Utemeljena je na obilju arhivske građe i pisana akribično, odgovorno, bez ideoloških predrasuda, zadnjih namera i politikantskih motiva. No naučna objektivnost ne može i ne sme dokinuti moralni stav autora, niti može – posebno kada je reč o strahotnom nacifašističkom nasrtaju koji je čovečanstvo doživelo u Drugom svetskom ratu – dokinuti empatiju prema žrtvama tog nasrtaja. Utoliko Jasenovac Ive Goldsteina nije samo fenomenologija nepojmljivih ljudskih patnji i posrnuća, nego i primer harmonične uravnoteženosti naučnih i moralnih imperativa.

Ivo Goldštajn (Zagreb, 1958), u rodnom je gradu završio Кlasičnu gimnaziju pa diplomirao istoriju na Filozofskom fakultetu. Od 1980. zaposlen je kao asistent-pripravnik na Odseku za istoriju, gde je napredovao sve do zvanja redovnog profesora (2001). Ispočetka se bavio vizantologijom i istorijom hrvatskog ranog srednjeg veka, potom i istorijom Jevreja u Hrvatskoj, a od sredine devedesetih i različitim aspektima hrvatske istorije 20. stoleća. Goldštajnov opus sastoji se od preko 20 knjiga i dvestotinjak znanstvenih i stručnih radova objavljenih u zemlji i inostranstvu. O hrvatskom srednjem veku objavio je Bizant na Jadranu 6–9. stoljeće (1992), Hrvatski rani srednji vijek (1995), Hrvati, hrvatske zemlje i Bizant (2003), a s B. Grginom Europa i Sredozemlje u srednjem vijeku (2006). Niz Goldštajnovih celovitih tekstova o hrvatskoj istoriji počinje 1999, kada objavljuje Croatia: A History (London – Montreal), slede tri hrvatska (Hrvatska povijest) te slovensko i albansko izdanje. Niz knjiga posvećenih hrvatskoj istoriji 20. stoleća počinje Holokaustom u Zagrebu (zajedno s ocem Slavkom, 2001). Slede Židovi u Zagrebu 1918–1941 (2004), Zagreb 1941–1945 (2011) te Povijest zagrebačke Кlasične gimnazije (zajedno s A. Sabo, 2007). Zajedno s ocem Slavkom napisao je Jasenovac i Bleiburg nisu isto (2011). Koautor je i glavni urednik Povijesti grada Zagreba I-II (2012–2013). Koautor je i u knjizi Rama 1942. Tragedija jednog mikrokozmosa (Rama – Prozor 2014). Opsežna Hrvatska 1918–2008. (2008) na početku je pregleda/sinteza hrvatske istorije 20. stoleća. Slede proširena i dopunjena izdanja njenih delova – Dvadeset godina samostalne Hrvatske (2010) te Povijest Hrvatske 1945–2011. (I-III, 2011) u džepnom formatu. U leksikografskom delu opusa ističe se koautorstvo (zajedno s V. Anićem) Rječnika stranih riječi (1999, II izdanje 2000, te sažeto izdanje 2006), kao i koautorstvo (jedan od sedmorice) Hrvatskog enciklopedijskog rječnika (2002). Goldštajn je i urednik i glavni autor Кronologije – Hrvatska – Europa – svijet (1996; II izdanje 2002). Preveo je i prilozima te komentarom opremio traktat Teodora Hercla Židovska država (Zagreb, 2011), temeljni programatski tekst cionističkog pokreta. Urednik je svetske istorije od antike do početka 21. stoleća u 20 tomova (Povijest) u izdanju Jutarnjeg lista (2007–2008). Autor je ili koautor šest srednjoškolskih udžbenika iz istorije, odnosno iz politike i privrede. Bio je na višemesečnim studijskim boravcima u Parizu, Atini i Jeni (Nemačka), prevodi s engleskog i francuskog jezika, napisao je više scenarija za TV, povremeno sarađuje kao kolumnista i na druge načine u raznim hrvatskim i inostranim medijima. Bio je član raznih veća i organizacija u Hrvatskoj i inostranstvu. Bio je jedan od dvojice kopredsedavajućih sekcije za Holokaust na Кongresu evropskih židovskih studija u Moskvi (2006). Dobitnik je Nagrade grada Zagreba 2005. za ukupni naučno - istraživački doprinos te posebno za knjigu Židovi u Zagrebu 1918–1941. Predsednik RH Stjepan Mesić odlikovao ga je 2007. redom Danice hrvatske s likom Ruđera Boškovića za ukupni naučni doprinos. Ivo Goldštajn bio je ambasador Republike Hrvatske u Francuskoj i Monaku te pri UNESКO-u (2013–2017).

Od Trive Jokića, njegovih saboraca i Golog otoka, uplašio se ceo narod. Trivo se nije uplašio. Sedam i po godina je živeo u poniženju, ali se nije hteo poniziti. Imao je priliku da se izbavi, da laže i kleveta. Na tako nešto on nikada nije pristajao, jer šta će mu glava, ako izgubi obraz.....

Najnovija studija Aleksandra Životića osvetljava jednu od najinteresantnijih priča u sam osvit svetskog rata, pošto se dosadašnja istoriografija većinski bavila odnosima Jugoslavije sa Hitelrovom Nemačkom. Početak Drugog svetskog rata 1939. je doveo Jugoslaviju u nezavidnu spoljnopolitičku situaciju. Jugoslovenska vlada je u tim okolnostima pokušala da nov oslonac pronađe u Sovjetskom Savezu nastojeći da u toj zemlji ne nađe samo novog političkog zaštitnika, već i da obezbedi isporuke neophodnog naoružanja i vojne opreme iz te zemlje. Na drugoj strani, Sovjetski Savez je bio suočen s mogućnošću izbijanja rata s Nemačkom za koji ni u kom pogledu nije bio spreman. Nastojeći da maksimalno prolongira početak sukoba s Nemačkom, Sovjetski Savez je težio novim pregovorima koji bi za cilj imali sporazum s Nemačkom o podeli interesnih sfera. Polazilo se od toga da bi pitanje Balkana moglo imati ključnu ulogu u budućim pregovorima i da bi zaoštravanje situacije u tom regionu predstavljalo pogodnu osnovu za dalje razgovore. Pristupanje Jugoslavije Trojnom paktu i potonji vojni puč od 27. marta su za Sovjete predstavljali šansu za nove pregovore koji bi odložili početak nemačko-sovjetskog okršaja. Sam jugoslovensko-sovjetski pakt nije uticao na odvraćanje Nemačke od napada na Jugoslaviju. Kapitulacija Jugoslavije je označila kraj dotadašnje sovjetske balkanske politike i početak nemačko-sovjetskog konflikta.

Pisac, publicista i istraživač prošlosti Radivoje Davidović iz knjige u knjigu priređuje nam iznenađenja, otkrivajući nepoznate, neistražene delove zamagljene i zaboravljene prošlosti. Takva je priča o Jevrejskoj čitaonici, jedna sasvim zaboravljena priča koja ima svoj nesumljiv značaj ne samo za jevrejsku zajednicu nego i mnogo šire, za kulturnu istoriju Srbije između dva svetska rata.
Jevrejska čitaonica je, po onome što danas možemo pročitati u knjizi Radivoja Davidovića, predstavlja mnogo više od lokalne čitaonice jedne ne tako brojne zajednice.

Ona je okupljala najznačajnije umove tadašnje Srbije koji su u svojim predavanjima ostavili svedočanstvo o političkom, ekonomskom i kulturnom položaju Srbije.Ta predavanja u svom sažetom obliku čitaju se kao mali eseji o ljudima, događajima o jednom vremenu po mnogo čemu dalekom, ali i po nečemu bliskom.Ne može se dobro razumeti sadašnjica, ako u dovoljnoj meri ne poznajemo prošlost. Ova knjiga nam u tome pomaže, ona je u neku ruku, udžbenik za čitanje i razmišljanje o učešću jevrejske zajednice u kulturnom i društvenom životu Srbije, o međusobnom prožimanju kultura i ideja.
(Izvod iz recenzije Filipa Davida)

Istoriografska studija nastala na osnovu novih istraživanja u donedavno zatvorenim sovjetskim, jugoslovenskim i srpskim arhivima o političkim odnosima Jugoslavije i SSSR, Tita i Staljina, Tita i Hruščova, o izazovima, protivrečnostima i suprotnostima jugoslovensko-vojne saradnje u središnjim decenijama XX veka.
Uzbudljiva istoriografska knjiga o iskušenjima i napetostima jednog savezništva.
Aleksandar Životić pomno prati nekoliko faza u jugoslovensko-sovjetskim vojnim odnosima: od transfera znanja sovjetskih vojnih instruktora na jugoslovenske „učenike“ i sovjetskih vojnih isporuke Jugoslaviji, preko tačaka razdora u odnosima dva saveznika, protivrečnosti jugoslovenskog razvoja i sučeljenih izazova usred jugoslovenske vojne politike na Balkanu, do turbulentnih pokušaja obnove jugoslovensko-sovjetskih odnosa.
Pošto su jugoslovensko-sovjetski vojni odnosi obeleženi snažnim političkim faktorima, glavni junaci u ovoj knjizi, pored važnih vojnih figura tog vremena poput sovjetskih oficira maršala Žukova, Malinovskog, Rokosovskog, Vasiljevskog, Konjeva, Buđonija, Moskaljenka, ili jugoslovenskih oficira Koče Popovića, Peka Dapčevića, Arsa Jovanovića, Ivana Gošnjaka, Rada Hamovića, Ivana Rukavine, Zdenka Ulepiča ili Ljuba Vučkovića, jesu Staljin i Hruščov, Molotov i Bulganjin, Tito i Ranković, Kardelj i Đilas, Tempo Vukmanović i Veljko Mićunović.
Knjiga koja otkriva nedovoljno poznatu dimenziju odnosa Jugoslavije i Sovjetskog Saveza u jednom od ključnih perioda Hladnog rata.
U knjizi je objavljeno i nekoliko fotografija iz posebnih albuma koji se čuvaju u okviru ostavštine Koče Popovića u Istorijskom arhivu Beograda.

.

Knjiga Radivoja Radića približava nam jedno davno vreme, zaboravljene običaje, strahove i nade stanovnika Vizantijskog carstva. Svakodnevni život na selu ili u gradovima, dečje igre, način školovanja, verovanja i razvoj hrišćanstva glavne su teme novog izdanja biblioteke „Herodotove zavrzlame”. Tekst je bogato ilustrovan, a prate ga spisak svih vizantijskih careva i rodoslovi dinastija Komnin i Paleolog. Na posteru je data karta razvoja Vizantijskog carstva.

Autentično svedočanstvo o ljudima i događajima iz srpske revolucije 1804. godine čiji je stožer i inspirator bio Vožd Karađorđe. Rekonstruisane su najveće bitke iz tog prelomnog vremena srpske istorije, a na živ i verodostojan način oslikana je galerija likova srpskih junaka i vojvoda poput Stanoja Glavaša, Hajduk Veljka, Ilije Birčanina, braće Nenadović i drugih.