PUTOPISI

Knjige još uvek stoje na pijedestalu najznačajnijih svedoka bliske i daleke prošlosti, čak i u doba tehnosfere i u preovladavajućem onlajn digitalnom okruženju, koje nas zagušuje nepotrebnim informacijama, na štetu korisnih i vrednih priča. Po mišljenjima starih Novosađana, uprvo je knjiga bila presudni činiilac koji je od Novog Sada stvorio Srpsku Atinu, odnosno ovdašnji Lajpcig, Veneciju, Pariz ili Amsterdam. Kao dug zaslužnim precima, kroz zalog vrednosti potomcima, knjigom možemo i danas na najbolji način upoznati ceo svet sa Novim Sadom. Kao naše lokalno svedočanstvo da informatička galaksija neće uništiti Gutenbergovu, sa ponosom ističemo knjigu Novi Sad, Zemlji raj, koja se, i u svom prevodu na engleski jezik, profilisala kao summa poetica svih onih duhovnih, istorijskih, političkih i kulturnih ukrštanja koja su upisana u same temelje ovoga grada. Ovo delo priredili su i objavili Novosađani, prof. dr Sava Damjanov (Novi Sad, 1956) i mr Lidija Mustedanagić (Beograd, 1964), autentično dovodeći istoriju pred oči čitalaca i upešno oživljavajući Novi Sad kroz vekove. Kao kroz, danas i zauvek, širom raskriljene sve varoške kapije, kao preko svih novosadskih mostova, i ovih stvarnih ili onih živih samo u sećanjima, i putem ove zaista otvorene knjige moguće je posetiti Novi Sad, Zemlji raj. Šetnjom ovim zbornikom tekstova i uživanjem u brojnim svedočanstvima, kroz privatnu i javnu istoriju mesta i njegovih stanovnika, svi će odmah spoznati da je najlepši srpski grad na Dunavu, još od svojih prvih dana, imao želju i potencijal da jednoga dana postane (i ostane!), s pravom, Evropska prestonica kulture. Srđan Orsić

„Čitanjem Arhitektonske beležnice Darka Veselinovića koja obuhvata 17 eseja od kojih je,važno je napomenuti, polovina posvećena danas pomalo skrajnutom arhitektonskom programu – stambenom, uranjate u svet manje poznate ali ne i manje uzbudljive arhitekture. Uzbudljivost je obezbeđena kako autorovim stručnim, iscrpnim i zanimljivim opisom samih dela tako i njegovim pronicljivim sagledavanjem društvenog konteksta njihovog nastanka i trajanja. Povezivanjem arhitektonskog dela i njegovog društvenog konteksta, on ne samo što iznova potvrđuje postulat o utisnutosti društvenih vrednosti i stremljenja u arhitektonsko delo, o arhitekturi kao projekciji društva u prostoru, već ide i korak dalje i osvetljava potencijal arhitekture otpora.“ – Svetlana Radović„Pored urođenog talenta da na svojim proputovanjima vešto pronađe neku zanimljivu i za našu sredinu gotovo neistraženu građevinu, Veselinović poseduje veoma stručan, jezgrovit i razumljiv način pisanja, kojim čitaoca iscrpno upoznaje sa tematikom. Čitajući neke tekstove, nakratko možemo doživeti osećaj kao da smo ponovo u 19. veku, kada su do naših predaka ovakve i slične informacije dolazile iz priča i fotografija malobrojnih političara, novinara i naučnika, jer o zdanjima koja su u ovoj knjizi opisana, najveći broj naših etabliranih stručnjaka istoričara arhitekture nema nekih značajnijih informacija…Izborom tema i literarnim stilom, ovo delo može se svrstati u značajnija istorijsko-arhitektonska ostvarenja, koja naučnim istraživačima otškrinjava vrata ka nekim novim, do sada neistraženim temama, a svim drugim poznavaocima i ljubiteljima arhitekture jedno vredno produbljivanje znanja koje su da sada imali o nekim gradovima, arhitektonskim stilovima i pojedinačnim objektima.“ – Marko Stojanović