Razmatranje i preispitivanje senzibilne žene i njenih tajni.
„Ako Vas pak zanima, ja uveliko radim na novom romanu, beogradskom, i ako me ne vrate u Beograd, što može svaki dan da mi se desi, biću sa njim gotov marta. O njemu još niko ništa ne zna. Mogu Vam reći toliko da malo liči na Opasne godine – od Katarine Mihelis, pa me to ljuti“ – napisao je Miloš Crnjanski 1929. godine u pismu Marku Ristiću
Roman Opasne godine (ili Žena u opasnim godinama) ima dvostruku zanimljivost: kao književno umetničko delo i kao studija o ženi. Mada se te dve komponente ne
mogu razdvojiti. Povodom knjige Opasne godine nastali su slogani “Dozvolite
drugima da se zagledaju u biće žene”, “Kinematografija ženske misli”, Poznavanje
ženske duše”…
U formi pisama i dnevnika, Mihaelis piše filozofiju razvoda kod žene na početku zrelih godina.
Pred čitaocima je večita tematika o kojoj jednako raspravljaju žene i muškarci…
Klara Kampoamor (1888–1972), španska pravnica, političarka, spisateljica, humanistkinja i neumorna borkinja za ljudska prava, ostala je upamćena kao ključna figura u ostvarivanju ženskog prava glasa u Španiji, koje je za nju bilo više od političke borbe: predstavljalo je moralni imperativ.
Zbirka izabranih tekstova Žena hoće krila prvi je prevod na srpski jezik nekog dela Klare Kampoamor, čime se ovo značajno ime evropske borbe za ženska prava i građanske slobode uvodi u naš kulturni i intelektualni prostor. Njeni tekstovi i danas imaju izuzetnu vrednost kao istorijsko svedočanstvo, ali oni su i inspiracija za savremene rasprave i studije o emancipaciji, ravnopravnosti, socijalnoj pravdi i demokratskim principima.
Kroz ljubavnu priču mladog vatrenog liberala Lasara i Klare, štićenice njegovog ujaka Elijasa, pisac u romanu oslikava previranja u društvu tokom trogodišnjeg liberalnog perioda (1820-1823).
Ovaj roman je piščev odgovor na pitanje kakav bi trebao da bude španski roman. U najkraćem – novi roman treba da se zasniva na posmatranju stvarnosti i da ponudi vernu sliku društva, a njegov model i neiscrpni izvor trebalo bi da bude srednja klasa.
Za razliku od romana Imanje Uljoinih (1886), koji predstavlja društvenu studiju i prikazuje proces dezintegracije vladajuće klase, korumpirane i dekadentne aristokratije, njegov nastavak, Majka priroda, (1887), oslikava sukob prirode i kulture, snagu telesnog i instiktivnog, otelovljenog u civilizacijski neprihvatljivoj, incestuoznoj ljubavi Peruća i njegove polusestre Manuele.
Prva žena nobelovac, švedska spisateljica Selma Lagerlef pisala je građanske romane, prozu sa kriminalističkim elementima, skaske o trolovima i božanstvima Skandinavije, Legende o Hristu . Pred čitaocem je sada novela Helga - ljubavna pripovest sa ubistvom, moralno-psihološka drama koja se sa strašću čita... Još dve priče-predanja sa bačija severa - upotpunjuju ovo izdanje Partenona i Srpske književne zadruge.
