POEZIJA

Hoćeš večne zadužbine?
U prsima crkvu zidaj,
I sa želja pohot skidaj,
I utvrdi srce čisto.

Jovan Sterija Popović

Uginuše – senke ove
što vedrije gone snove,
istu veste nemit-sudnju
mome snevelju, mome budnju.

Laza Kostić

Ni reč, ni stih, ni zvuk
Tugu moju ne kaza.
Momčilo Nastasijević
Svetlije su zvuka zublje:
Iznad svake zračne sile
Tajne su se zvukom slile,
Zvuk je ono što je dublje.

Stanislav Vinaver

Zašto sam došao ovdje, kad sve već ovdje piše?
Posljednju blijedu zelen s jesenjom travom dišem.
Čuj, zvoni zrelo stablo – to lijes mi teše žuna.


Stihove što još bruje dlijetom po stećku svom stišaj,
pa, uspokojen, pusti neka ih pokrije lišaj.

Skender Kulenović

U Vilovome dolu prisluživo sam i ja
Na kruni od kitine srebri se krst od inja
Ne reci vjetar puše to huji liturgija
Borova kaluđera i jela monahinja
Kraj nametne gomile čitaj kad ozgo sine
Zd leži grešni dijak Rašović od starine

Rajko Petrov Nogo

Pesništvo Georga Trakla, jednog od najznačajnijih i najizvornijih glasova evropske poezije XX veka, svojom dubinom, profetskom objavom i snagom vizionarskog dara može se porediti sa Blejkovim i Remboovim. Iako u sebi sadrži odlike barokne, romantičarske, ekspresionističke i simbolističke estetike, ne može se pokriti jednostavnim žanrovskim određenjem. Podjednako su mu se divili Rilke, Hajdeger, Vitgenštajn, Jung i generacije stvaralaca koje su došle posle njega.

Knjiga koja je pred čitaocem obuhvata Traklove poetske i prozne radove do sada neprevođene na srpski i esej koji se bavi biografskim, ontološkim, arhetipsko-mitskim i simboličko-jezičkim aspektima njegovog dela.