POEZIJA

Hoćeš večne zadužbine?
U prsima crkvu zidaj,
I sa želja pohot skidaj,
I utvrdi srce čisto.

Jovan Sterija Popović

Uginuše – senke ove
što vedrije gone snove,
istu veste nemit-sudnju
mome snevelju, mome budnju.

Laza Kostić

Ni reč, ni stih, ni zvuk
Tugu moju ne kaza.
Momčilo Nastasijević
Svetlije su zvuka zublje:
Iznad svake zračne sile
Tajne su se zvukom slile,
Zvuk je ono što je dublje.

Stanislav Vinaver

Zašto sam došao ovdje, kad sve već ovdje piše?
Posljednju blijedu zelen s jesenjom travom dišem.
Čuj, zvoni zrelo stablo – to lijes mi teše žuna.


Stihove što još bruje dlijetom po stećku svom stišaj,
pa, uspokojen, pusti neka ih pokrije lišaj.

Skender Kulenović

U Vilovome dolu prisluživo sam i ja
Na kruni od kitine srebri se krst od inja
Ne reci vjetar puše to huji liturgija
Borova kaluđera i jela monahinja
Kraj nametne gomile čitaj kad ozgo sine
Zd leži grešni dijak Rašović od starine

Rajko Petrov Nogo

Džon Kits (1795–1821) je jedan od malobrojnih romantičara čija poezija prevazilazi žanrovske odrednice svog vremena i sadrži suštinska pitanja estetike savremenog pesničkog iskustva. Gotovo da nema nijednog važnijeg autora koji se prema Kitsu nije odredio – divljenjem i poštovanjem ili kritičkim rasuđivanjem – od Tenisona i Jejtsa do Eliota, Borhesa i Harolda Bluma. Za svega nekoliko godina, koliko je trajao njegov književni život, stvorio je pesništvo koje, po svom zamahu, apsolutnoj veri u poeziju i njenu etičko-eshatološku vrednost, spada u najznačajnije i najuzbudljivije stranice svetske književnosti. Knjiga obuhvata esencijalnog Kitsa – većinu soneta i pesama, sve ode, nekoliko manjih spevova, „Hiperion“ i prvu knjigu „Endimiona“.

Sabrane pesme: pesničke zbirke Varoš zlih volšebnika, Čuvari sveta, Ratni drugovi i Evropska noć, odnosno poezija objavljena između 1919. i 1955. godine.

Bogatstvo ove celine upotpunjuju brojne varijante pesama, mahom pisanih posle Drugog svetskog rata, koje su čuvaju u pesnikovoj rukopisnoj zaostavštini.

Pesništvo Georga Trakla, jednog od najznačajnijih i najizvornijih glasova evropske poezije XX veka, svojom dubinom, profetskom objavom i snagom vizionarskog dara može se porediti sa Blejkovim i Remboovim. Iako u sebi sadrži odlike barokne, romantičarske, ekspresionističke i simbolističke estetike, ne može se pokriti jednostavnim žanrovskim određenjem. Podjednako su mu se divili Rilke, Hajdeger, Vitgenštajn, Jung i generacije stvaralaca koje su došle posle njega.

Knjiga koja je pred čitaocem obuhvata Traklove poetske i prozne radove do sada neprevođene na srpski i esej koji se bavi biografskim, ontološkim, arhetipsko-mitskim i simboličko-jezičkim aspektima njegovog dela.