POLITIKA

Knjiga poznatog beogradskog advokata Rajka Danilovića predstavlja neobičnu „istoriju“ Titove Jugoslavije, viđenu iz perspektive političkih suđenja i slučajeva, kako onih najčuvenijih, tako i manje poznatih, ali po pravilu zasnovanih na tzv „verbalnom deliktu“. Rajko Danilović, i sam najpre gradski partijski funkcioner u periodu tzv. srpskih liberala, a potom advokat, u ovom delu je ne samo do sada napravio najopsežniji popis jugoslovenskih političkih suđenja, već je i dao obilje važnih detalja o svima njima. Knjiga je ilustracij

a nečega što je još sedamdesetih godina prošlog veka tvrdio poznati poljski filozof Lešek Kolakovski, prema kojem je Titova Jugoslavija, iako najslobodnija tadašnja komunistička zemlja, ipak imala najviše političkih zatvorenika. Posebna vrednost ove kniige je i u tome što je osim najpoznatijih političkih suđenja, obuhvatila i ona u manjim jugoslovenskim mestima, gde su političke osude i progoni, bili još drakonskiji nego u razvijenijim centrima.

XX vek ostaje zapamćen kao vek neslućenog tehničkog i tehnološkog razvoja svetske istorije, ali i kao vek najtragičnijih i nezamislivih ratova i sukoba, čijim je razmerama upravo taj razvoj najviše i doprineo. Kristofer Koker, stručni politički konsultant i profesor međunarodnih odnosa na Londonskoj školi ekonomije, u ovom svom delu pojednostavljeno rečeno postavlja pitanje: da li je posle direktnih televizijskih prenosa američkih vojnih intervencija u Zalivu i Iraku, „čarolija“ tradicionalnih ratova zauvek nestala. Iza ovako cinično-ironično postavljenog pitanja, Koker zapravo raspravlja o mogućim mutacijama rata kao načina razrešavanja odnosa i problema u budućnosti sveta. On smatra da je rat suviše genetski utemeljen u samom čoveku, da bi ga potisnula alternativna ideja saradnje i mira. Koker zato veruje, da će u budućnosti, razvijena društva verovatno nastaviti sa ratom, ali u „formi koja je optimalna, racionalnija nego ikada pre“. Zato će tehnološke promene, koje je donela informatička revolucija, doneti mogućnost da se rat humanizuje, ili učini humanijim, tvrdi Kristofer Koker.

Dostojanstvo principa

Ovaj izbor iz Pejnovih dela ograničen je samo na one spise koji imaju prvenstveno politički karakter i koji se tiču revolucije.
Zdrav razum
iako prvo značajno Pejnovo delo, je okosnica njegove političke misli. U njemu su uzneti svi osnovni argumenti protiv „starog režima“, protiv monarhijskog principa, protiv parazitskog plemstva i preostalih feudalnih ustanova. Sve ideje i argumente protiv starog poretka i monarhističke vladavine Pejn je razvio i u
Pravima čoveka
, odgovarajući Berku na njegovo
Razmišljanje o Francuskoj revoluciji
.

Pod naslovom Krize Pejn je objavio trinaest članaka podstičući Amerikance da istraju u borbi za nezavisnost.

(..) Učesnik u dvema revolucijama, građanin dveju velikih republika imao je šta da kaže u „velikom epohalnom sporu“ između revolucije i tradicije. Njegova biografija pleni sve ljude koji veruju u dostojanstvo principa.

(Iz Pogovora D. Mićunovića)

Tomas Pejn (Thomas Paine) je rođen u Engleskoj 1737, a umro u Americi 1809. Bio je jedan od najznačajnijih političkih i socijalnih mislilaca doba prosvećenosti i građanskih revolucija. Glavna dela: (Common Sense 1766) Zdrav razum, 2004; (Right of Man: Being an Answer to Mr. Burke's Attack on the French Revolution by Thomas Paine, 1791); Prava čoveka, 1987, The Age of Reason, The Crisis.

Knjiga "Proces odlučivanja u Evropskoj uniji" autorke Florons Šaltiel, u prevodu Dragoljuba Puzovića, objavljena je u izdanju FEFA i Zavoda za udžbenike aprila 2010. godine. Prezentacija knjige održana je u Francuskom kulturnom centru 22.4.2010, gde je govorila dr Ana S. Trbović, direktorka Centra za evropske integracije i javnu upravu FEFA i gospođa Luca Ester Kadar, direktorka za komunikacije Delegacije Evropske komisije u Beogradu.

Razarajuća ekonomska kriza, koja se nedavno razvila i koja još traje, pazotkrila je pukotine u preovlađujućem neoliberalnom ekonomskom poretku i pokrenula je, prvi put posle mnogo godina, raspravu o alternativnim idejama koje se ne uklapaju u etiku "slobodnog" tržišta. Radovi uglednih intelektualaca i posvećenih aktivista sabrani u ovoj knjizi predstavljaju kritičke prikaze neoliberalne politike, osporavaju ideje na kojima se neoliberalizam zasniva i razmatraju reakcije koje na njega stižu iz celog sveta.

Adam Pševorski, rođen u Poljskoj, profesor političkih nauka na Univerzitetu Njujork, autor brojnih knjiga i studija posvećenih demokratskim društvima, teoriji demokratije i političkoj ekonomiji, jedan je od prvih predstavnika političke makroekonomije, čiji radovi razmatraju složene odnose demokratskog kapitalizma i ekonomskog razvoja.

U knjizi su obrađena bitna naučna saznanja o pojmovno-kategorijalnom sistemu u oblasti bezbednosti; vrstama, nosiocima i oblicima ugrožavanja i ugroženosti; ulozi države u ostvarivanju bezbednosti; funkcijama i delatnostima savremenih sistema bezbednosti, kao i saznanja o strukturi elemenata savremenih sistema bezbednosti, pre svega, njihovoj društvenoj ulozi, funkcijama, misijama, zadacima, organizaciji, ustavno-pravnom funkcionisanju, upravljanju, demokratskoj kontroli i nadzoru nad njima. Monografija je namenjena stručnoj i naučnoj javnosti, pre svega, studen- tima fakulteta i visokih škola u oblasti društvenih i humanističkih nauka, studentima master, doktorskih i postdoktorskih studija, te naučnim institutima i naučnoistraživačkim centrima. Knjiga će verovatno izazvati šire interesovanje naučne i stručne javnosti, s obzorom na to da postoji veliki broj prevaziđenih i čitava poplava novih idealizovanih sadržaja u domaćoj, evropskoj i svetskoj literaturi u ovoj osetljivoj oblasti društvenog života, koji nisu u funkciji obezbeđivanja daljeg prosperitetnog razvoja političkih, ekonomskih, socijalnih, kulturnih i informaciono-informatičkih sistema u savremenim državama.

Reč biopolitika je prvi upotrebio Mišel Fuko, označavajući organizovanu moć institucija nad životom uopšte, i to kroz naučno – tehnološko regulisanje znanja kao novog oblika državnog nadzora, odnosno represijom nad životom državljana. Biopolitika se i u teorijskom i političkom smislu pojavljuje kao par excellence tema XXI veka i to kroz najrelevantnije fenomene savremenosti. To su danas veoma bitna pitanja, ne samo za političku filozofiju, već za samu političku praksu. U knjizi Biopolitika i savremeni svet, koja predstavlja produžetak i dopunu njenih ranije objavljenih istraživanja na ovu temu, Bogdana Koljević vreme u kojem živimo naziva – vreme malih revolucija. U isti mah, kako autorka tvrdi, to je i vreme subjektivirajućih početaka u umetnosti, nauci, kulturi i politici.

Delo Zorana Vidojevića je originalna analiza globalnih civilizacijskih tokova i, pre svega, drame srpskog tranzicijskog društva, čiji se kraj ne nazire. Ova knjiga traži i podseća na odgovornost da se osmisle teorijske osnove za istorijska alternativna rešenja krize koja predugo traje. Knjiga ne prenebregava realne mogućnosti čak i onih apokaliptičkih ishoda, ali je i pored toga knjiga nade. Ovo impresivno interdisciplinarno delo, po ocenama recenzenata, sadrži ubedljivu analizu socijalne pustoši, odnosno slobode bez sadržaja i sve veće bede i siromaštva ogromnog dela stanovništva.

Cilj ove knjige je utvrđivanje karaktera i stanja procesa demokratizacije u deset zemalja centralne i istočne Evrope (Poljske, Češke, Slovačke, Mađarske, Slovenije, Rumunije, Bugarske, Estonije, Letonije, Litvanije) kao kandidata za pristupanje Evropskoj uniji. Predmet analize su ključni aspekti kako formalne demokratije (institucije i procedure), tako i supstancijalne demokratije (politička jednakost, podela moći, politička kultura demokratske participacije i sl.). «Pogled iznutra» obezbeđen je tekstovima eksperata svake zemlje, dok su priređivači u uvodnoj studiji izložili svrhu i metodologiju projekta, a u završnom delu uporedni pregled i sintezu, sa zaključkom da se u ovim zemljama može govoriti o sui generis postkomunističkom modelu demokratije koji se razvija pod uticajem komunističkog nasleđa, s jedne strane, i uticajem vrlina i slabosti zapadne demokratije, s druge strane».