DOMAĆI ROMAN

Nov roman najprevođenijeg srpskog pisca Zorana Živkovića „Pet dunavskih čuda“, u izdanju Zavoda za udžbenike, objavljen je paralelno na pet jezika, predstavlja važan doprinos naše zemlje kulturnom segmentu strategije Evropske unije za dunavski region...

Nove priče Vladimira Kecmanovića u knjizi "Zidovi koji se ruše" hrabar su odgovor na izazov postmodernog pripovedanja, prema rečima književne kritičarke Ale Tatarenko.

Ovo je tematski i motivski raznoliko pripovedno štivo, počev od osobenog uobličenja likova naših velikih pisaca, preko priče o ratu, do antibajke o ljubavi Tome Spinoze i Mire Ljovisne..

Poezija u svojim tematskim hodnicima nije odvojiva od gradiva jednog društva u jednom vremenu. Čak i onda kada u svome manifestu gordo nagoveštava da će biti univerzalna ili da je apolonska forma njen jedini cilj, život i biće poezije hrani krvotok trenutka i mesta u kome nastaje ili u kome se čita i doživljava. Stvaralačka mudrost i pogodak u samo jezgro poesisa jeste započeti uzlaženje prema nameravanim svrhama iz neposrednog iskustva, ma gde one bile postavljene. Ili, ništa manje važno, otkrivati neprolazne odrednice sveta u sopstvenome sada-i-ovde.

Posle stoletnog analfabetskog perioda pod osmanskom vlašću Srbi ja je ponovo doživela sebe kao evropski kulturni prostor. Deo te pripadnosti značio je snažno okretanje helenskoj antici, koja je oživela kroz mitologiju, književnost i filozofiju. Onaj drugi deo modernog evropejstva, koji se iskazivao u idejama društvene emancipacije, demo kratije i građanskih političkih vrednosti, ni sam ne bi bio moguć bez utemeljenja na grčkom i rimskom nasleđu, pre svega bez njegovog etičkog obrasca. Možda i naše doba posrće jer ga je, putujući kroz iskušenja novog varvarstva, negde izgubilo. Srpsko društvo nije slučajni saputnik Evrope zakačen kao čičak u repove njenih pohoda, nije epigon ili prepisivač njenih dilema, drama, stranputica i metamorfoza, jer je u svome novovekovnom trajanju tražilo i izgradilo samosvojne temelje identiteta i opstajanja. Delo Milovana Vitezovića poetski je putopis kroz srpski Novi vek, kroz čvorišta njegovog duhovnog skeletona.

Roman o ljudima koji žive u podrumu, prevareni da Drugi svetski rat nije završen, a kada izađu napolje, dospeće usred ovovremenog jugoslovenskog rata. Iz ovog romana o podrumskoj karti Evrope proistekao je Kusturičev film "Underground".

Poslednji roman naše poznate savremene književnice Laure Barne - Pad klavira, baštini duhovnu atmosferu jednog od najprestižnijih beogradskih naselja - Senjaka, kao i događaje koji su se, ili se mogli odvijati upravo tu, sredinom prošlog veka. Roman počinje rušenjem kuće jednog od najznačajnijih srpskih istoričara religije i filologa Veselina Čajkanovića. Priča o Senjaku 1945. i 1946. godine, najočitija je upravo kroz sudbinu Veselina Čajkanovića, jednog od najznačajnijih srpskih intelektualaca proteklog veka, koji je nakon studija i doktorata u Nemačkoj, oba balkanska kao i Prvi svetski rat proveo u vojničkom rovu, da bi po okončanju Drugog svetskog rata ostao bez građanske časti, da bi ga nešto kasnije i sam život napustio. Pored Čajkanovića, tu duhovnu atmosferu Senjaka, u ovom romanu, čine igračice bridža: glumica Žanka Stokić, Mara Rosandić(supruga vajara Tome Rosandića), slikarka Zora Petrović i Isidora Sekulić. Pa ipak sve to je osnova i pozadina na kojoj Laura Barna ostvaruje roman, u kojoj klavir, kao centralna figura i simbol u kući Čajkanovića služi kao neka vrsta književnog artefakta i simbola oko koga se struktuira čitava priča i vampirski zaplet i drama na Senjaku.

Srpski epski damar ovaplotio se u epskoj prozi M. Vitezovića, koji izvanrednim postupkom pripovijedanja u romanu "Sinđelić se sa suncem smirio" daje čitaocu osjećaj da je tu baš tada bio i sve svojim čulima vidio i osjetio. Ovo je priča o najjunačkijem srpskom ratniku, vojvodi Stevanu Sinđeliću, iz pera najsrpskijeg savremenog pisca Milovana Vitezovića.

roman sa velikom gospodom beogradskom

Milena iz Knez Mihailove ulice, do sada je doživela pet izdanja, a 1996., kada je objavljena, kao i 1998. i 2000. godine proglašena je još jednim Zlatnim bestselerom Milovana Vitezovića. Nepodnošljiva lakoća Vitezovićevog stila kroz povest o traganju Milene Tice za ljubavlju donosi jedan Beograd po meri piščevog sveta iz „veselih šezdesetih“ U ovoj lirski i anegdotski začinjenoj pripovesti, prepliću se stvarne i samo piscu znane ličnosti, sve zajedno stvarajući urbane legende o jednoj ulici, jednom gradu i jednom vremenu. Poetizujući stremljenja jedne mladosti i najlepši deo života svoje generacije, Vitezović, pisac od zanata, nas zapravo još jednom poziva da volimo život, pokret, svitanje i zrenje životnih plodova.

ogledi iz književnosti

Roman Sudbina i komentari prvi put je objavljen 1993. godine, kada je postao najnagrađivaniji roman u istoriji srpske književnosti (NIN-ova nagrada, Nagrada Meša Selimović, Borbina nagrada za knjigu godine, Nagrada Radija B92 i dr.). U međuvremenu, roman je, kao i još tri Petkovićeve knjige objavljen na francuskom jeziku.Roman Sudbina i komentari prvi put je objavljen 1993. godine, kada je postao najnagrađivaniji roman u istoriji srpske književnosti (NIN-ova nagrada, Nagrada Meša Selimović, Borbina nagrada za knjigu godine, Nagrada Radija B92 i dr.). U međuvremenu, roman je, kao i još tri Petkovićeve knjige objavljen na francuskom jeziku.

Pariski poljubac je specifičan avanturističko-putopisni roman. Dešava se tokom četiri dana u Parizu. Istovremeno je to zabavan metafizičko-filozofsko-ezoterijski roman koji se može čitati kao priručnik o preživljavanju u najnovijoj eri u koju smo zakoračili. To je knjiga o tome kako prevazići stres, kako kupiti čizmice u Parizu, kako će izgledati budućnost, šta će biti sa hrišćanstvom i drugim religijama, koji su dobri kafići u Parizu, kako se Beograd vidi iz Pariza, a kako Pariz iz Beograda.
Ovaj detektivsko-alhemijski roman s elementima naučne fantastike i dešifrovanja urbanih gradskih šifara pokušava preko prošlosti da sagleda budućnost. On, između ostalog, govori o Monalizinom kodu, megastorovima, velikom modnim brendovima, o besmrtnosti i o tome da li brzina ubrzava život ili ga poništava. U svakom slučaju reč je o trokrilnom romanu većeg obima u koji je stalo mnogo što šta, pa i uzbuđenje čitaoca da vidi kraj inicijacijske potrage koja je prerušena u kupovinu tri para čizama.
Osim što je realno vreme događanja smešteno u četiri dana, Pariski poljubac govori o trenutku u kojem se nalazimo svi mi, celo čovečanstvo. Reč je o razmeđi nove ere sa najnovijom erom. Ili o raskrsnici gde se iz analogne epohe prelazi u digitalnu. Zato on priča i priču o ljubavi, samoći, strahu, globalnim klimatskim promenama, prirodi kao najvećem luksuzu, o Parizu kao gradu koji krije ulaz u onostrano, o muško-ženskim odnosima i o novoj eposi ženskog božanskog. Pariski poljubac traži i nalazi novog mesiju za kojim čezne treći milenijum.

Pariski poljubac je ultralaki roman sa gabaritnim temama